Of Legends :: Stranded

Season Of Mist, 2011
Bertus

Of Legends bestaat slechts uit een duo, voor het live-gedeelte
aangevuld met enkele ingehuurde krachten. Voor het studiogedeelte
steunt deze Amerikaanse groep volledig op de creatieve inbreng van
drummer Travis Orbin en brulboei Luis Dubuc. Die tweede neemt
daarnaast ook nog alle andere instrumenten voor zijn rekening. Het
mag duidelijk zijn dat de kwaliteit van de instrumentatie er op die
manier wat bij in schiet. Hoewel de zanger niet onverdienstelijk
gitaar en bas speelt, is hij niet sterk genoeg om echt interessante
klanken te produceren. Hetzelfde geldt voor de zang. Dubuc is
misschien toonvast, maar in de negatieve zin. Zijn stem blijft
monotoon in dezelfde klank en toonhoogte hangen tot het eerder
vervelend dan krachtig wordt.

Gelukkig zorgt de speelduur van een krap halfuurtje ervoor dat
de plaat afluisteren geen enorme opgave is. Het is voorbij voor je
de kans krijgt je al te hard te ergeren. Hadden de mannen over meer
‘inspiratie’ beschikt, zouden we na een uur uit verveling de
stopknop opzoeken. Dit pakket lawaai klinkt alsof er aan één stuk
door gejamd werd in de studio. Sporadisch werd van toon of ritme
veranderd totdat de muzikanten het beu waren en besloten dat hun
werkstuk af was. En hup, daar heb je ‘Stranded’. Wij vrezen dat de
plaat vooral zal stranden in de overvloed van andere releases. Of
Legends probeert wat in het vaarwater te komen van groepen als
Meshuggah en The Dillinger Escape Plan door hetzelfde gebruik van
breakdowns, blastbeats en hypnotische,
langgerekte grooves. Spijtig genoeg beheersen de topacts
in dit genre die kunstjes veel beter dan deze nieuwelingen. Een
echte aanvulling bieden ze niet.

De drum zorgt echter voor een lichtpunt aan het eind van de
tunnel. Orbin beheerst een antiritmisch, origineel spel dat
beweging brengt in de composities. Hij toont aan dat uit het ritme
vallen een doordacht trucje kan zijn om de aandacht vast te houden.
Het vormt hier allesbehalve een aantal beginnersfouten: deze
percussionist weet hoe te experimenteren met ritmes. Zo ontstaan er
enkele leuke overgangen die toch nog een sprenkeltje afwisseling
bieden. Want eerlijk gezegd, elk afzonderlijk nummer heeft best wel
zijn charme. Maar plak het één na het ander en je krijgt een
eenzijdige brij. Zorgen voor wat meer afwisseling is dus de
boodschap, zowel qua composities als qua zang. Hou die drummer
vastgeketend aan zijn kit, maar zoek verdorie enkele degelijke
extra muzikanten en zo tegelijk nieuwe inspiratie. Dan komt dit
misschien wel goed, in plaats van behoorlijk middelmatig. Nu is het
enige opvallende aan deze uitgave de albumhoes, verder verzuipt
deze plaat in het uitgebreide muzieklandschap.

http://www.myspace.com/oflegends

http://www.oflegends.net

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 − 1 =