James Yuill :: Turning Down Water For Air

Moshi

Meer en meer vraagt een mens zich af waarom hij nog moeite zou doen
om artiesten in hokjes te stuwen. Ook al zijn de resultaten dan
niet altijd even geslaagd, een artiest die de grenzen der genres in
zijn muziek doet oplossen is de dag van vandaag geen uitzondering
meer,. Iemand die wél goed blijkt te functioneren als menselijke
mixer is de Londenaar James Yuill, een sympathieke computernerd die
muzikaal balanceert tussen emotionele folksongs en bonkende
elektronicanummers. Folktronica noemt men dit gemuteerde genre wel
eens, en The Guardian stopte Yuill de treffende en welluidende
titel van ‘laptoptroubadour’ toe.

Dit jaar was hij al twee maal te gast in de Brusselse Botanique: de
eerste keer in zijn eentje in de kleine Witloofbar, enkele maanden
later als voorprogramma van het Zweedse trio Peter Björn and
John in de wat ruimere Orangerie. Telkens liet hij een niet te
miskennen indruk na.

Yuill – vroeger onder de artiestennaam Yuilli – bracht in 2005 al
het album ‘The Vanilla Disc’ uit, dat volgens Wikipedia zijn
doorbraak betekende. Wij zouden die eer echter willen toebedelen
aan zijn nieuwe plaat ‘Turning Down Water For Air’, waarvan single
‘No Surprise’ een tijdje terug geregeld op de radio langskwam. Een
eerdere versie van deze cd kwam in het Verenigd Koninkrijk al uit
in 2007, Europa kan pas recentelijk meegenieten dankzij een
heruitgebrachte versie met extra songs.

Het album wordt geopend door het akoestische ‘You Always Do’, een
lieflijk nummertje dat zou kunnen doen vermoeden dat wijlen Nick
Drake zich opnieuw onder ons bevindt. Heel mooi, maar de
daaropvolgende song, ‘Left Handed Girl’, laat meer horen van de
echte James Yuill-sound: een vloeiende combinatie van een rustig
voortkabbelende akoestische gitaar en een laid back beat
om het nummer meer ‘oomph’ te geven. Een niet zo voor de hand
liggende combinatie die we toch al eerder hoorden bij The Postal
Service, maar waar Yuill zeker zo goed mee overweg kan. We horen
dezelfde sound ook terugkeren in onder meer het bevallige
liefdesliedje ‘This Sweet Love’ en in het mysterieuze ‘The
Ghost’.

Wat de jonge Engelsman misschien net boven de concurrentie weet te
verheffen, is zijn onmiskenbare honger naar experiment. Tijdens
zijn optredens zagen we hem genieten achter zijn computerschermpje,
terwijl hij – meer dan op plaat – allerlei rare bliepjes het
publiek instuurde. Yuill mag dan wel enorm houden van de muziek van
Nick Drake en consorten, hij is ook fan van Radiohead, Aphex Twin
en zelfs Justice. Die invloeden hoorden we al in zekere mate terug
in ‘Head Over Heels’ (de rare stemmetjes ergens halverwege het
nummer) en in supersingle ‘No Surprise’, maar het is in de meest
recent toegevoegde nummers dat James het meest durft af te wijken
van het vertrouwde pad. Ze bevestigen ook de zelf verklaarde
interesse in dancemuziek, die de laatste tijd de overhand neemt. De
nummers waar we het nu over hebben zijn het onweerstaanbare ‘No
Pins Allowed’ en ‘Over The Hills’, dat op plaat nog relatief
braafjes is, maar live door Yuill uitgewerkt wordt tot een
ultradansbare track. De toon van zijn optredens is over het
algemeen een stuk elektronischer dan dit album, dat in een groot
aantal van de nummers nog blijk geeft van een betrekkelijk hoog
folkgehalte.

Zoals u al kon opmaken uit het voorgaande, valt er genoeg te
ontdekken op Yuills nieuwe plaat. Aan het einde van de cd worden we
echter een beetje teleurgesteld. Na ‘Over The Hills’ stuikt de boel
een beetje in elkaar, en de laatste vier nummers weten ons niet
echt te boeien, laat staan te verrassen. Zonde van een anders
bijzonder sterk album, maar gelukkig hebben we al genoeg gehoord om
overtuigd te zijn van Yuills kunnen.

‘Turning Down Water For Air’ mag dan geen twaalf nummers van
perfectie tellen, er staat alleszins genoeg muziek op die ons nog
een hele tijd in de ban kan houden. We kijken met hooggespannen
verwachtingen uit naar de passage van James Yuill op de komende
editie van Pukkelpop én naar de opvolger van dit album. Benieuwd
hoe ver hij de elasticiteit van folk en elektronica volgende keer
weet te rekken, en welke nieuwe grenzen hij wil aftasten of
overschrijden nu hij zelf tegenwoordig volledig in de ban is van
electro.

www.jamesyuill.com
www.myspace.com/jamesyuill

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee + negen =