De Jeugd Van Tegenwoordig



Trix, Antwerpen, 15 januari 2009Wanneer het oudje,
bij het nakijken van de net aan haar voorbijgeraasde scooter,
hoofdschuddend “De Jeugd van Tegenwoordig” prevelt, kan ze
waarschijnlijk niet vermoeden wat er zicht nog meer verschuilt
achter deze 4 ogenschijnlijk kleine woordjes. Ze weet niet dat die
generatie die zij al lang niet meer begrijpt massaal komt opdagen
wanneer de band met de welluidende naam ‘De Jeugd van Tegenwoordig’
haar stad aandoet voor een concert.

Wat ze donderdag helemaal niet kon bevroeden, is dat Trix volledig
uitverkocht was en aardig volgepakt stond met jonge mensen, met
leeftijden variërend van 14 tot pakweg 30 jaar. Deze mensen werden
aardig onder stoom gezet door twee piepjong uitziende dj’s,
Beatbouncers. Je zou ze haast een handdoek hebben
aangereikt om het vocht achter hun oren even droog te deppen. Maar
ze bewezen dat op talent geen leeftijd staat en zorgden ervoor dat
heel wat achterwerkjes heen en weer bewogen en gaven de voetjes de
gelegenheid om wat van links naar rechts te schuifelen.

De Beatbouncersroes waarin de aanwezigen duidelijk verkeerden werd
ruw verstoord door De Jeugd van Tegenwoordig-dj en
producer Danny de Funk, die naar eigen zeggen het publiek kwam
opwarmen met inspiratiebeats van de Jeugd. Wat volgde waren trage
hiphopbeats waarbij je zo de borsten en Cadillacs aan je voorbij
zag hoppen. Maar alle hop ten spijt bleef het effect gering. Laten
we wel wezen dat de Jeugd niet meteen een doorsnee hiphop-publiek
trekt, maar wel jongens en meisjes die niet vies zijn van prot,
snot en alles wat daartussen zit.

Het was natuurlijk wel een mooie truc om de mensen al niet volledig
onder de stoom te zetten, maar lichtjes lauw te laten worden, zodat
De Jeugd van Tegenwoordig zonder enig probleem zijn enige echte
taak kon vervullen: de mensen uit hun dak laten gaan. Het echte
vakwerk moet men overlaten aan specialisten natuurlijk.

Voor de liefhebbers van het genre ‘ranzig op z’n best’ begon de set
al meteen goed: ‘Applaus’, met de snedige zinsnede “Ik zeg
links, recht, links, rechts schudden met die kut en doe maar
klappen met je kutje
“. Bij gebrek aan eigen kut om mee te
schudden, voerden de heren hierbij een dansje op dat hen zo een
enkele rit Take That bezorgde. De 16-jarige gillende – en naar
teelballen grijpende – meisjes op de eerste rij doen vermoeden dat
ze niet heel erg ver verwijderd zijn van die boybandstatus… maar
dan een tikkeltje anders.

Willie Wartaal, Vieze Fur en P. Fabergé hebben ofwel een brei- en
naaicursus gevolgd ofwel een overenthousiaste tante die leuke
dingetjes voor de jongens naait als ze moeten gaan optreden.
Truitjes met pomponnetjes en voor Vieze Fur een trui met ogen in de
capuchon die “Cute” blokletterde. Even later verscheen er zelfs Sex
Clown op z’n borst. Wat daar de invulling van mag wezen laten we
graag aan uw eigen verbeelding over.

Het kostte de Jeugd toch vier nummers en een vroege ‘Watskebeurt’
om het doorgaans afstandelijke Belgische publiek volledig loos te
laten gaan. Alle handen gingen de lucht in, soms gevouwen en
prevelend naar de hemel af en toe wild om zich heenslaand in het
ijle.

Er werden op vraag van de heren middelvingers opgestoken, A’tjes
(van Antwerpen, jaja) en uiteraard ook hartjes gevormd. Dat laatste
is een truc die al langer meegaat en nog steeds z’n effect heeft.
Zeker omdat ze telkens weer de moeite nemen om het hele principe
van “hartjes maken met handjes” uitleggen alsof ze de plaatselijke
creaclub moeten uitleggen hoe stukjes tak in een zelf geknutselde
vaas te schikken.

Een set van De Jeugd werkt; elk nummer werkt. De nummers liggen
vast en in de handen van de dj; het is aan hen om het publiek op te
zwepen en dat gaat zo gemakkelijk dat het lijkt alsof hun
microfoons stafjes zijn die het publiek in een betovering krijgen
waarbij ze allemaal massaal de meest onzinnige en vooral
onbegrijpelijke teksten meekelen. Wees eens eerlijk, zou u zomaar
op een doordeweekse dag “wopwopwop“, “flap flap als
een flamingo
” en “Buma in m’n zak” staan zingen aan
de bushalte?

Absolute hoogtepunten, in een set met eigenlijk alleen maar
hoogtepunten, waren ‘Shenkie’dat eindigde in ‘Tom’s Dinne’ van
Suzanne Vega en de huidige single ‘Datvindjeleukhe’waarbij Vieze
Fur zich stijlvol in het publiek liet vallen en zich op handen
gedragen en in de ballen geknepen voelde.

De stem van Willeke Alberti mocht de bisnummers op gang zingen met
‘Ome Jan’. Menig Belg stond zich licht bedrukt af te vragen wie die
Willeke Alberti nu wel mocht wezen. Hier en daar werd een
schuchtere poging tot uitleg ondernomen als in: “Euh, Willeke
Alberti, ja, dat is een soort Nederlands charmezangeres
“.
Neen, Willeke Alberti is de volledig uit slijm opgetrokken
Nederlandse zangeres van het ‘levenslied’ met hits als ‘Vanavond om
kwart over zes ben ik vrij’, ‘Morgen ben ik de bruid’ en natuurlijk
‘Spiegelbeeld’. Ome Jan maakte weg vrij voor de Jeugd van
Tegenwoordig, ‘Centje Centje (Damsko Centje Express)’ en het
bijhorende gezwaai “van de metro naar de
treeeeeein
“.

De laatste in de rij was uiteraard het meer dan fantastische
‘Hollereer’, kwestie van de grootste bom pas als laatste te laten
vallen. “Je kijkt o zo zuur naar me haute couture want me haute
couture is o zo duur
“.

Haute muziek couture met de Jeugd van Tegenwoordig als designers,
maakt een geslaagde show in de voorjaarscollectie van 2009!

(Meer afbeeldingen De JeugdBeatbouncers)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vier =