Giant Sand

Handelsbeurs, Gent, 6 december 2008

Geen idee hoe we Howe Gelb het best klasseren. Als een ‘goed
bewaard geheim’? Als een ‘musician’s musician’? Noem het zoals u
wil, wat vaststaat, is dat het enige Belgische concert van Giant
Sand, ‘s mans band, niet meer volk trekt dan een niet eens helemaal
gevulde Gentse Handelsbeurs. En dat terwijl Calexico, de band die
begon als spin-off van Giant Sand, enkele weken geleden nog een
stampvolle Ancienne Belgique in vuur en vlam stak. Rechtvaardig is
het niet, maar ons hoort u niet klagen. Veel mooiere settings voor
een stemmig concert dan de Handelsbeurs kunnen we alvast niet
bedenken.

Aan de huidige vorm van Giant Sand zal de matige interesse alvast
niet gelegen hebben. ‘Provisions‘ kreeg vrijwel overal goeie recensies, en
kunnen we gerust het zoveelste glorievolle hoofdstuk in hun
discografie noemen. Bijna vijfentwintig jaar na debuut ‘Valley of
Rain’ zijn er vandaag nog steeds weinig alt. country-bands die even
relevant zijn. Howe Gelb brengt onder verschillende pseudoniemen
elk jaar wel een nieuwe plaat uit, en vrijwel alles is op z’n minst
het horen waard. Live nog eens te meer. Gelb heeft daarnaast een
cool over zich die elk optreden op zich al een fijn
kijkstuk maakt. Vergelijk hem zo u wil met Mark Lanegan, maar dan
met een podiumprésence die iets minder geacteerd overkomt.

Vooraf kregen we bij wijze van voorprogramma iets speciaals. Drie
acts, met meestal een of meerdere Giant Sand-leden in de rangen,
brachten elk drie nummers. Hierbij viel vooral Ionna
Kelly
op. Spijtig genoeg had haar setje last van een
irritant geruis op de microfoon, maar los daarvan was het aangenaam
luisteren naar haar breekbare maar mooie nummers.

Giand Sand trapte af met ‘World Stands Still’ en
bij ‘Out there’ slaagde de band erin om de unieke sfeer van het
nummer meteen in de zaal te laten overkomen. “Are you really
out there / All by yourself alone?”
vroeg Gelb, daaraan
toevoegend dat “maybe we should go out there”. Giant Sand
had er zin in, en dan verdragen we hen altijd in ons gezelschap.
Daarop volgde ‘Can Do’, aangekondigd als “a lecture that deals
with love”.

Ook Ionna Kelly mocht even opdraven om enkele nummers van haar stem
te voorzien. Vooral bij het nieuwe ‘Stranded Pearl’ deed ze zo
zelfs even Isobel Campbell vergeten. Meer zelfs, in tegenstelling
tot bij het gemiddelde Campbell & Lanegan-optreden kreeg dit
duet live zelfs een meerwaarde ten opzichte van de plaat.

Achter de piano stond Gelb even goed meer dan zijn mannetje. Met
een stijlvolle hoed op het hoofd (gekocht in a local shop
called ‘Zara’
) bracht hij zo onder meer ‘Conditioned Air’, een
instrumentaal nummer beïnvloed door thuisstad Tucson, Arizona.
Hierna volgde een gesproken uitweiding over het leven op die plek
in het zuidwesten van de VS, waarna naadloos werd overgegaan in
‘Vortexas Has My Heart’, een sterk nummer dat bij ons weten
volkomen onterecht nog niet op cd is uitgebracht.

Net als Calexico slaagt Giand Sand erin om wat van hun roots te
implementeren in de muziek, en dat leidt niet zelden tot breed
uitgesponnen arrangementen en een bewijs van de stelling dat
opgroeien in Tucson niet meteen een domper op de creativiteit hoeft
te betekenen. Integendeel, de nabijheid van Mexico zorgt voor een
kruisbestuiving waar de bloeiende plaatselijke alternatieve scene
door beïnvloed wordt en waar wij lekker van kunnen meegenieten.
Begin februari treedt Giant Sand opnieuw op in Het Depot in Leuven,
en laten we het hierop houden: JA, daar wil u bij zijn!

Provisions‘ van Giant Sand is nu uit bij Munich.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − vier =