Stereo Deluxe, 2003
br> Mensen die heimwee hebben naar de hoogdagen van Kruder &
Dorfmeister: niet getreurd! Haal als de bliksem deze ‘Echo
Parcours’ van Trio Elétrico in huis, en laat the good ol’
days heropleven! Want ook al komen deze jongens uit Duitsland,
hun plaat klinkt “Weenser” dan de klokkentoren van de Stephansdom
en de Staatsoper samen!
Maar wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen? Toegegeven, bij mij
ging er pas een belletje rinkelen toen ik de plaat van Strike Boys nog een keer ter hand nam.
Ook al is ‘Echo Parcours’ de eerste volwaardige cd van Trio
Elétrico, we kunnen bezwaarlijk spreken van een debuutalbum. Thomas
G. Eckert (ofte Ekki Eletrico) vormt immers samen met Strike Boy
Tommy Yamaha ook nog Wildstyle, en Peter Heider kennen sommigen
onder ons allicht beter als Boozoo Bajou. Zij worden in de studio
bijgestaan door manusje-van-alles Peter Hoppe…
Wat zij te bieden hebben op deze plaat is zeker niet vernieuwend,
maar wel onderhoudend. De titel verraadt het al: we krijgen hier
heel wat Weense dubhouse opgediend. De ene keer klinkt die funky,
dan weer komt er wat soul om de hoek kijken, maar ook blues, jazz,
Latin en ragga zijn ons deel. Veertien nummers lang, gespreid over
zeventig minuten, worden hun chilly tunes ondersteund door
downbeat ritmes, en dat is na verloop van tijd misschien wel wat
van het goeie te veel. Want ondanks de vele (en meestal geslaagde)
bijdragen van gastvocalisten, betrapte ik mezelf erop dat ik een
goed kwartier vóór het einde niet echt meer aan het luisteren
was.
Met andere woorden: geniet, maar met mate! (Bijkomende tip: stop
deze plaat in de diepvriezer en haal ze er deze zomer weer uit, een
betere klankband voor uw barbecues en tuinfeestjes gaat u misschien
niet meer vinden…)
