"I hate you so much right now!" Met deze zinsnede — en daaropvolgende "Aaargh" — katapulteerde Kelis Rogers zich een goeie vier jaar geleden in ons collectief muziekgeheugen. Nu staat ze er opnieuw met een derde album, Tasty.
Het kan haast anders niet of de single "Milkshake" moet je opgevallen zijn. Met zijn plagende, suggestieve tekst en dito clipje suddert het melkdrankje op een bedje van drummachines en industriële beats. De pling die geregeld opduikt, doet denken aan het belletje van een (microgolf)oven: "Lalalalala/warm it up/the boys are waiting". Onweerstaanbaar. Voor onder meer deze track ging Kelis opnieuw de honing halen bij The Neptunes. Pharrell Williams en Chad Hugo — a.k.a. N.E.R.D. — voorzagen haar van de nodige backup nog voor ze zelf hotter dan hip werden en zowat iedereen in de muziekwereld de nodige creditbilityshots toedienden.
Kelis verlaat op Tasty haar trouwe bloedbroeders een aantal keren en maakt enkele tripjes met Dallas Austin — ook bekend van zijn werk met Texas — zoals op de plezante raggae-geïnspireerde opener "Trick Me" en het stoere rockanthem "Keep It Down" (met hippiehappy gevoelige tussenzangmomenten). Vriendje Nas mag ook even langskomen to get down and dirty op "In Public", een nummer met een eightiesfeel, opzwepende beats en ten gepaste tijden het zwoele gehijg van de "sexy beast" herself. We hoeven er geen tekeningetje bij te maken zeker?
Na deze vier smakelijke nummers volgen twee leuke Neptunescreaties "Flashback" en "Protect My Heart" waarop Pharrell ook eventjes meezingt. Kelis mocht meedoen op The Love Below van André 3000 (Outkast) en dus mocht ’dandy Andy’ hier niet ontbreken. "Millionaire" noemt het denderende duet waarop Kelis zowat het leukste versje van het album mag inzingen. Miljonair zijn blijkt volgens hen niet eens zo makkelijk.
Tot zover het lichtelijk delicieuze gedeelte van Tasty. Hierna valt alles als een smakelijke appeltaart met te weinig rijsmiddel in elkaar: er zitten wel enkele uitstekende ingrediënten in maar de chemie is er niet, alle bijdrages van Arrested Development-man Raphael Saadiq ten spijt. Dankzij hem en een aantal flauwe kooksels van The Neptunes gebeurt er in de tweede helft niet zo veel meer. "Rolling Through the Hood" heeft nog een leuk refrein en afsluiter "Marathon" is een laatste opwindende stuiptrekking.
Als je Tasty opzet, programmeer je best de leuke tracks zodat je de rest niet hoeft te aanhoren. Voor de rest: niet slecht, alleen: had Kelis het eerste deel nu een half uurtje langer volgehouden, konden wij zeggen ’een fantastische, geslaagde plaat’. Misschien de volgende keer?
