Van Morrison :: What’s Wrong With This Picture?

Van Morrison heeft alwéér een nieuwe plaat gemaakt. Anno 2003 betekent dat mijmeren in bluesy, soulvolle songs. Een album gevuld met alle invloeden uit een carrière van vier decennia lang.

Heel wat gefronste wenkbrauwen toen Van ’The Man’ Morrison tekende bij het Blue Note-label. Jazzpuristen hadden bedenkingen bij de muziek van Morrison, terwijl Van’s fans zich erover verwonderden dat hun idool zich verbond aan een jazzlabel. Morrison trok zich niets aan van de sceptici en deed als vanouds zijn eigen zin.

"What’s Wrong With This Picture?" roept beelden op van rokerige jazzclubs uit de jaren ’50. Tegelijk maakt Morrison duidelijk dat hij geëvolueerd is en niet zomaar voortborduurt op het verleden. "I’m not that person anymore, I’m living in the present time", zingt hij voor al degenen die hem verwijten in herhaling te vallen.

In "Whinin’ Boy Moan" laat Morrison zich van zijn meest swingende kant zien. Een opgewekt nummer waarbij de blazers geregeld in duel gaan met de stem van Morrison. "Evening In June" is een zwoel soulnummer dat herinneringen oproept aan zonniger tijden.

Met "Too Many Myths" doorprikt Van de mythe van de roem. Het leven in de schijnwerpers is bijlange niet perfect, zo luidt de boodschap. Komende van een man die het kan weten, willen we dat graag geloven. In "Fame" doet hij dit nog eens dunnetjes over. Verder mijmerend gaat Morrison de filosofische toer op in "Meaning Of Loneliness". Het Hammondorgel geeft de song de juiste, bedachtzame ondertoon mee.

"Stop Drinking", courtesy "Lightnin’ Hopkins, is pure rockabilly. Het nummer rolt over je heen met een strak ritme en een refrein dat als een mantra blijft naspoken. In "Goldfish Bowl" schrijft Morrison zijn autobiografie. "Jazz Blues & Funk, Folk with a beat and a little bit of Soul", zo somt hij zelf de hoofdingrediënten van zijn muziek op. Meteen vraagt hij zich er bij af waarom hij, die nooit een hitplaat gemaakt heeft, toch in een gouden kooi moet leven.

Het sterkste nummer op What’s Wrong With This Picture? is ongetwijfeld Morrison’s bewerking van de traditional "Saint James Infirmary". De arrangementen (klarinet, Hammondorgel,en altsax in de hoofdrol) onderstrepen de doodsheid en kilte van de lyrics. Heel het nummer ademt een tristesse die voor Van Morrison buitengewoon scherp is en versterkt wordt door een lange intro en outro als een uitgerekte klaagzang.

In "Litle Village" vindt Morrison aansluiting met zijn vroegere blues-folknummers. De mandoline benadrukt de authenticiteit van het nummer. "Get On With The Show" is de perfecte afsluiter voor What’s Wrong With this Picture?. Het doet vermoeden dat Van Morrison ook in de toekomst niet zal blijven stilzitten.

Van Morrison is een veelschrijver die na al die jaren nog steeds sterke platen kan maken zonder zichzelf te herhalen. Zijn debuut bij Blue Note is misschien het begin van de laatste etappe in zijn muzikale carrière, maar van aftakeling is in elk geval nog geen sprake.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + drie =