Met Hope leveren de Non Prophets een ijzersterk werk dat een sublieme brug weet te slaan tussen de eerder commercieel gerichte hip hop en het pure underground werk dat enkel door melomane hip hop heads gesmaakt wordt.
Sage Francis en Joe Beats opereren samen onder de naam Non Prophets, maar ook solo is Francis een bezige bij – – de stroom releases van de man is niet te tellen. Het is dan ook een schande dat hij tot op heden door velen over het hoofd gezien werd want Francis heeft een heldere stem waarmee hij afhankelijk van zijn stemming slaat dan wel zalft. Producer Joe Beats weet deze veelgelaagde stem met de juiste beats te ondersteunen.
Wie louter op de beats let, merkt onmiddellijk op dat Non Prophets geen eenduidige stijl heeft. Afhankelijk van het nummer weet Joe Beats de nummers niet alleen te doorspekken met funky baslijntjes, pompende of slepende drums en scratches maar ook met allerhande soundscapes.
Opener "Any Port" heeft heldere drums die weinig typerend te noemen zijn voor de doorsnee hip hop productie. Francis toont zich hier een begaafd MC met hilarische one-liners genre "This is my house, if you don’t like it get the fuck off my rooftop." Een nummer als "FRESH" is funky, terwijl "Mainstream" bizarre melodietjes een gevecht laat aangaan met een lekker lopende baslijn. De heldere gitaar in "Tolerance Level" ondersteunt met een vrolijke trompet en door cimbalen gedomineerde drums zijn typerend voor het album. Gedurfd maar zo vertrouwd. Dit is waar hip hop voor staat!
Non Prophets sluit aan bij de groten in hip hop: innoverende beats en een MC die zich vloeiend in metaforen weet uit te drukken. Verschillende nummers laten de scratchkwaliteiten van Joe Beats horen en tonen nogmaals aan dat Non Prophets op alle vlakken thuishoort bij de grote vernieuwers van hip hop. Dit gaat over kwaliteit en niet over poses. Francis heeft een deal met punkrocklabel Epitaph voor 3 albums. We zullen van de man nog horen en dat is een goede zaak want mensen als hij tonen door hun open albums de weg naar het betere hip hopwerk zoals dat verschijnt bij Anticon en Def Jux dat oa Aesop Rock in zijn stal heeft. Hope liet ons van bij de eerste toon meebangen om ons na een trip van 54 minuten terug los te laten om de replay-knop in te drukken. Sterk plaatje.
