Evil Superstars :: Boogie-Children-R-Us

de favoriete plaat van Laurie Franssens

Het was in de zomer van 2000 dat ondergetekende door de plaatselijke bibliotheek strollde en door hogere krachten naar de cd-afdeling gestuwd werd. Boem, paukenslag! Boogie-Children-R-Us. van de Evil Superstarts belandde plots in mijn handen en even later in mijn cd-speler…

Twee jaar na releasedatum weliswaar en twee jaar na hun officiële split, maar dat maakte de impact niet minder groot. Het waren de eerste noten van "B.A.B.Y." al, die ervoor zorgden dat twijfelen onmogelijk was. This is it. Die teksten! Dat achtergrondkoortje! En — laten we vooral niet vergeten dat er af en toe wel eens hormonen door een tienerlijfje gieren — die Mauro!

Voorganger "Love is Okay" had ik al wel eens gehoord — bij vrienden, zoals dat gaat — maar die hing me een tikje teveel met haken en ogen aan elkaar. De twee laatste nummers op deze plaat wisten me echter toch tot de aankoop ervan te overtuigen. "Satan is in my Ass" werd door mijn toedoen een (tijdens de godsdienstles frequent gezongen) school-anthem en mijn sympathie voor Peulengaleiskwieten Bart Peeters en Hugo Matthysen werd alleen maar groter eenmaal ik wist dat ze "Death by Summer" als achtergrondmuziekje bij hun doe-het-zelf-zaak-intermezzo’s gebruikten.

"Boogie-Children-R-Us" heeft echter meer dan twee troeven. Veertien volwaardige songs, zelfs! Minder chaos, subtielere maar nog steeds heerlijk hilarische teksten en dat alles overgoten met een poppy sausje. Dolletjes!

"Have Been Wrong Before", "It’s a Sad Sad Planet", "Just a Princess" en kampvuurliedkandidaat "Love Happened" zijn zelfs beluisterbaar voor een breed publiek. Indien dat brede publiek niet al te aandachtig naar de tekst luistert maar gewoon wat staat te heupwiegen, that is.

Vrees echter niet. Want zoals een vos zijn haren verliest maar niet zijn streken, zo zijn de Evil Superstars het rocken nog niet verleerd. Stompend, pompend en ronkend als ze zijn op onder andere "Song Off The Record", "Laserblack", "Gimme Animal Rights" en "Holy Spirit Come Home", heb ik ze het liefst.

Natuurlijk vind ik het een spijtige zaak dat ik te laat geboren ben om het Evil Superstars-tijdperk op en top mee te beleven. Of misschien waren zij gewoon hun tijd ver vooruit. Maar de huidige projecten van onder andere Mauro (Mauro & The Grooms) en Tim Vanhamel (Millionaire) bieden meer dan voldoende soelaas.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf + 6 =