Het was een paar jaar ijzingwekkend stil rond London Grammar, na de triomftocht met tweede plaat Truth Is A Beautiful Thing dat de grote doorbraak betekende. Maar plots, uit het niets, brengen ze nieuwe single “Baby It’s You” uit. Over een nieuwe plaat is vooralsnog niks bekend.
Dat nummer beleefde z’n première op YouTube, en stelde het geduld van de fans danig op de proef met drie kwartier durende ambient wachtmuziek (letterlijk), die zo van Brian Eno had kunnen komen. Tot die lange aanloop overvloeide in een remix, waarin de kern van die nieuwe single al vervat zat: de tegen elke hittegolf resistente stem van Hannah Reid die de zin “Baby it’s you” als een mantra zingt. Het nummer zelf is hoe dan ook dansbaarder dan wat we van London Grammar gewoon zijn. Het doet wat denken aan de evolutie die de zielsgenoten van The XX doormaakten op I See You. Opzwepend wordt het echter nooit, er zal volgend jaar nog steeds met neergeslagen ogen gedanst worden. Wat dat moet dan weer kunnen. Dat moet dan weer mogen.
Tekstueel is “Baby It’s You” een onverbloemde liefdesverklaring: “All these lights are changing / See them everywhere / In my veins like lightning / I don’t even care / And the crowd is heavy / I don’t wanna move / All these colours in me / But all I see is you.”
We zweren het: laat Reid het jaaroverzicht van 2020 inzingen en er valt alsnog iets te maken van dit k*tjaar. Een plaat van London Grammar die de belofte van “Baby It’s You” waarmaakt, zou anders ook al wel volstaan.
