Ben Harper en Charlie Musselwhite zijn al jaren bevriend. En wat doen bevriende muzikanten? Die maken al eens een plaatje samen.
Zowel Ben Harper als Charlie Musselwhite weten niet precies meer wanneer ze elkaar voor de eerste keer ontmoetten, maar een samenwerking stond in de sterren geschreven, omdat de blues beide muzikanten nauw aan het hart ligt.
Charlie Musselwhite, geboren en getogen in de Mississippi Delta, kan zich alleszins niks anders inbeelden, ook al is hij ondertussen 74, de mondharmonicaspeler reist nog steeds de hele wereld rond, op zoek naar gelijkgestemden. Op een van die reizen, toen hij samen met John Lee Hooker optrad, ontmoette hij Ben Harper. De Australiër, die begin jaren 90 doorbrak met zijn mix van rock, blues, en soul, verzorgde hun voorprogramma. En het klikte.
Na vele jaren palaveren over een samenwerking kwam het er in 2013 eindelijk van: Get Up! was het resultaat en zo maakten de fans van Harper kennis met Charlie Musselwhite, en met zijn hoekig harmonicaspel. De opvolger die er moest komen, is nu een feit, en heeft de markante titel No Mercy in this land.
Wie denkt dat veteraan Musselwhite zijn karretje aan de bekendheid van Ben Harper hangt, is eraan voor de moeite: de 10 songs op het album ademen blues, als in: het harde leven van Jan met de pet, de man/vrouw in de straat die vecht met het alledaagse bestaan. Iets wat Musselwhite als geen ander kan uitdrukken met zijn krachtig mondharmonicaspel. Hij overheerst niet, maar geeft elke song net dat beetje extra dat zo essentieel is voor de totale sound. Zoals in “Bad Habits” en ook nog “Moving On”. Ben Harper, aan de andere kant, heeft de laatste jaren niet meer zo relevant en interessant geklonken als op dit album. Hij zingt sober en zijn slidespel is het ene moment ingetogen en het andere moment subliem overheersend.
Maar waar gaat het over op dit album? Over het leven, tiens. Over hoe je jezelf steeds weer teleurstelt, zoals “The Bottle Wins Again” of “Love and Trust”. Over de liefde, en dat die wel eens pijn kan doen: “When Love Is Not Enough”. Of over diezelfde liefde, die vrolijk is als een lentebries (“Found The One”).
Al bij al is No Mercy In This Land een verrijking voor het bluesgenre. Er staan klassieke blueslicks, gevoelige muziek en geweldige slidegitaar op. Een mooi staaltje van wat er gebeurt als gelijkgestemden musiceren.
Ben Harper en Charlie Musselwhite spelen op 14 en 15 april in La Madeleine in Brussel, maar beide concerten zijn al een tijdje uitverkocht.
