Als een overschotje van Eurosonic drie weken later nog in je hoofd rondzingt, dan heb je een ontdekking gedaan. “1986” van Hån zweeft al even rond in de blogosfeer, maar verdient meer dan dat. Omdat we niet eeuwig kunnen blijven wachten op die nieuwe Chromatics.
Want ja, Guilia Fontana — met zo’n naam ben je niet Duits — heeft minstens één synth in huis die ook tot de standaardopstelling van Johnny Jewel behoort. Beter echter: ze weet ook hoe ze daarop een echt nummer in elkaar timmert. “The Children” was een eerste exploot, dit “1986” is de stap vooruit: potige droompop waarin de Italiaanse het ongrijpbare einde van een relatie onder woorden probeert te brengen. “So why are you still there? If there’s no one to please you”, zingt ze, en je leest dat 1986 het jaar is waarin haar ouders elkaar voor het eerst ontmoetten. Klinkt niet gezond. Klinkt wel mooi.
