30 worden, het is een symbolische mijlpaal voor velen en zo ook voor voormalig actrice Tamara Lindeman die met haar folkrockproject The Weather Station op “Thirty” allerlei tegenstrijdige emoties en gedachten in een wervelwind van een nummer bij elkaar heeft gebracht.
Het nummer kent een fantastische opbouw, begint met niet meer dan een hi-hat en een rinkelende akoestische gitaar om vervolgens halverwege aan tempo te winnen en steeds sneller voortgetrokken te worden door Lindemans tegenstrijdige gedachtes en gevoelens om uit te monden in een pure rock ‘n’ roll gitaarsolo. Lindeman verkent op dit nummer niet alleen de grenzen van haar muziek, maar tast ook de grenzen van haar eigen leven af met dit intens vertelde relaas over een kortstondige relatie terwijl zij de wereld rond haar en haar leven zelf onder de loep neemt: “I didn’t get married / I wasn’t close to my family / And my dad was raising a child in Nairobi / She was three now, he told me / Gas stations I laughed in / I noticed fucking everything”. Zo is dit nummer: het banale, het onbevattelijke, het onbegrijpelijke, het verwarrende, zonder wat voor conclusie dan ook geformuleerd. Echter dan dit wordt muziek of het leven immers niet.
Als toemaatje is er dan ook nog de videoclip waarin Lindeman haar nummer voor een uitsluitend mannelijk publiek speelt. Subtiel, maar in het #metoo jaar dat 2017 was, uiterst veel betekenend, en relevant.
Om afscheid te nemen van 2017 presenteert in december elke dag één enolamedewerker zijn of haar song van het jaar.
