Een zwierige avonturenstrip vol humor, dat is De Reis van de Vaders. Tegelijk is de
reeks ook geïnspireerd door de Bijbelse verhalen. Hoe beide gecombineerd kunnen
worden, kunnen we vanaf nu lezen in het eerste deel Jonas.

De bijbel en humor, het blijft een lastige combinatie. In De Reis van de Vaders doet
David Ratte een heel frisse en verdienstelijke poging om de mix toch te laten werken zonder te
vervallen in platvloerse blasfemie. De vaders waar de titel van deze nieuwe reeks naar verwijst,
zijn de ouders van enkele apostelen die door Jezus aangesproken worden en vervolgens met
hem meegaan om de boodschap verder te verkondigen. Ratte combineert in deze reeks
elementen uit de Bijbel met eigen aanvullingen. Op die manier blijft De Reis van de
Vaders eerst en vooral een creatie van de auteur en ontloopt hij zo de commentaren van de
religieuze gemeenschap. Qua toon sluit de reeks op die manier eerder aan bij een eerdere (en
jammer genoeg stopgezette) reeks als Zwarte Olijven van Joann Sfar en Emmanuel
Guibert, die vooral de locatie en het tijdperk gemeenschappelijk had met het Nieuwe
Testament. Toch is vooral de humor meer ongedwongen en complexloos ten opzichte van het
wat meer filosofische Zwarte Olijven.
Jonas is de vader van Petrus en Andreas. Wanneer ze terugkeren van het vissen worden
ze aangesproken door Jezus. Petrus en Andreas gaan met hem mee. Jonas vermoedt dat ze
na een nachtje stappen wel terug thuis zullen zijn. Dit blijkt niet het geval en daarom zoekt
Jonas andere vaders op die ook een dergelijk voorval mee maakten met hun zonen. Samen wil
hij die Jezus opzoeken en hem eens goed zeggen wat hij van die praktijken vindt. Op hun tocht
merken ze dat Jezus’ boodschap steeds meer aanhangers lijkt te krijgen.
Via het fictieve verhaal van Jonas kan David Ratte op een subtiele manier commentaar
geven op de Bijbel en zijn vermeende ontstaansgeschiedenis. Zo zit er tussen de vaders eentje
met een zoon die boekhouder is voor de Romeinen. Het wordt een rode draad in het verhaal dat
zowat elk personage zijn walging laat blijken over dit volksverraad. Of hoe een gevoelig thema
toegankelijker wordt via de juiste humor. Zo zitten er tal van voorbeelden in De Reis van de
Vaders. Net die spitsvondigheden worden in de recensies over de Franse editie het vaakst
vermeld in positieve zin. Wij zijn er alleszins ook aangenaam door verrast.
Dit album verscheen in het Frans al in 2007. Gorilla kennende zullen de drie volgende delen
(en het vervolgalbum dat los van de reeks verscheen) snel kunnen volgen. Sinds 2007 is David
Ratte in Frankrijk uitgegroeid tot een populair auteur, ook door zijn reeks Toxic Planet,
waarin hij de vervuilingsdrang van het menselijke ras op de korrel nam. Zijn verfrissende humor
en originele invalshoeken voor verhalen maken dat zijn werk zeker ook in het Nederlands in de
smaak kan vallen. Bovendien beschikt hij over een aangenaam ogende tekenstijl die zowel voor
gags als langere verhalen interessant is. Vooral de overtuigende expressie van zijn personages
geeft een eigenheid aan zijn verhalen.



