Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit: tegenwoordig is er maar één artiest die met zo’n albumtitel op de proppen kan komen, namelijk de Australische Courtey Barnett, indielieveling en al een dik jaar de grootste droogstoppel in onze platenkast.
Sinds Barnett vorig jaar haar verzamelde ep’s op de wereld losliet ( The Double EP: The Sea of Split Peas) is het hard gegaan voor deze jonge Australische: ze mocht staan glunderen naast Billy Bragg en op zowat elk groot festivalpodium ter wereld, en de zangeres liet zo goed als de voltallige muziekpers uit haar hand eten. Op een echt debuutalbum was het nog even wachten, maar het nagelbijten mag eindelijk gestaakt worden: op 23 maart ligt Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit, die Barnett afgelopen herfst op tien dagen bij elkaar rammelde, eindelijk in de winkels.
Afgaande op eerste single “Pedestrian At Best” heeft Barnett niet veel aan haar succesformule liggen sleutelen, en heerlijke rammelrock en droogkomische observaties vormen nog steeds de ruggengraat van het nummer. Bekijk ook zeker de hilarisch clip, waarin Barnett mag komen opdraven als een clown zo zielig dat ze zelfs uw lokale kermisclown een komisch genie doet lijken. Belgische concertdata zijn er voorlopig nog niet, maar vorig jaar in de AB vertrouwde Barnett het publiek wel toe dat ze dit jaar nog eens naar ons land zou afzakken. In de gaten houden dus!
Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit zal verkrijgbaar zijn vanaf 23 maart.
Sometimes I Sit and Think, And Sometimes I Just Sit:
- Elevator Operator
- Pedestrian At Best
- An Illustration of Loneliness (Sleepless in New York)
- Small Poppies
- Depreston
- Aqua Profunda!
- Dead Fox
- Nobody Really Cares If You Don’t Go to the Party
- Debbie Downer
- Kim’s Caravan
- Boxing Day Blues
