Prong :: “Het lijkt soms wel alsof ik vanuit de toekomst gecommandeerd word”

Dit voorjaar kwam Prong met zijn derde comebackalbum voor de dag, en in tegenstelling tot de vorige twee bracht Carved Into Stone wel spanning en sensatie voor de fans. Gek genoeg koos de band ervoor om met het oude album, Beg To Differ, op tour te vertrekken. Die tegenstrijdigheid was dan ook het eerste dat we Tommy Victor voor de voeten wierpen toen we de frontman van Prong interviewden.

Victor: “Tegenstrijdig? Tja, zo had ik het nog niet echt bekeken, onze boekingsagent en het management vonden het een goed idee. Ik sta meestal open voor hun suggesties. Ze dachten dat we zo gemakkelijk shows zouden krijgen en de mensen komen toch redelijk goed kijken, dus waarom niet? Zoveel artiesten doen dat tegenwoordig, een oud album integraal spelen op tour. Beg To Differ krijgt nu regelmatig wat aandacht in magazines en op websites als “klassieker”. Het leeft dus nog wel. Het was wel veel werk. We hadden niet zoveel tijd om de songs opnieuw in te studeren en er zijn altijd nieuwe kerels in de band, maar eigenlijk loopt het nu allemaal erg goed.”

enola: Speel je de nummers nog steeds op dezelfde manier als vroeger?

Victor: Ik wel, de andere jongens vullen hun partijen natuurlijk iets anders in dan de originele bassist en drummer. Het was wel een serieuze aanpassing om terug in ‘E’ te spelen, dat is een veel hogere toonaard dan we tegenwoordig gewend zijn. Ik zing ook heel anders nu. We hebben het er trouwens even over gehad om Kirk Kirkland (bas op Beg To Differ) en Ted Parsons (drums) erbij te betrekken, maar het was allemaal wat kort dag en ingewikkeld. Kirk is geloof ik zelfs geen professioneel muzikant meer, en Ted zou heel wat moeite hebben met de nieuwste nummers. Ze hebben ons wel hun zegen gegeven voor deze tour.

enola: Over naar het heden van Prong dan, ben je zelf tevreden met het nieuwe album?

Victor: Jazeker, ik vind het geweldig. Er is erg veel werk in gekropen en ik ben blij met het resultaat. Ik weet hoe toegewijd ik ermee bezig ben geweest. Er zijn ook veel meer songs dan digenen die uiteindelijk Carved Into Stone gehaald hebben. We begonnen er drie jaar geleden al aan te werken. Ik had toen al een hoop demo’s. Later heb ik dan met Alexei (Rodriguez, Drummer) nog een stuk of zeven songs gemaakt, en ook Tony (Campos, bassist) heeft met mij aan een paar nummers gewerkt. Met hen in de band toerde ik ook vaak in de VS, en tussen al die projecten door werkten we dan aan die nummers. Tony is er nu niet bij, hij is op tour met Soulfly. Het blijft een strijd om met Prong door te gaan, en ook om een platendeal te vinden, promotie, tours…

enola: Wat was de rol van producer Steve Evetts?

Victor: Het is een ervaren kerel die al met heel wat bands heeft samengewerkt zoals MOD, Dillinger Escape Plan en recent nog Suicide Silence. Ik heb echt nog wel een goede producer nodig, want ik ben niet mee met de nieuwste technieken. Tijdens zo’n opnameproces wordt je toch altijd geconfronteerd met problemen die best door een buitenstaander opgelost worden.

enola: Je bracht een tijdje geleden ook een album uit met remixes. Hoe kwam je daarbij?

Victor: Ja, ik was daar niet zo voor te vinden, dat was een idee van Al Jourgensen van Ministry. Hij wilde dat per se hebben voor op zijn 13th Planet-label. Voor mij hoeft het in ieder geval niet opnieuw, hooguit nog eens een enkel nummer of zo.

enola: Zou je ooit ook eens een niet-metalalbum willen opnemen?

Victor: Jazeker, iets met een bluesy rock-‘n-rollvibe spreekt me wel aan. Geen te ingewikkelde thrashtoestanden, maar simpel rock-‘n-rollen, dat wil ik nog wel eens doen.

enola: Op het nieuwe album varieer je alvast veel meer met je zang, je gebruikt vaak je gewone zangstem.

Victor: Dat is iets dat ik echt wilde doen. Zoveel moderne metalbands doen niets anders dan blaffen en roepen. Je kan de teksten niet horen en het klinkt allemaal hetzelfde. Het heeft niet meer dezelfde impact als toen Napalm Death dat vijfentwintig jaar geleden deed, dus waarom dat dan nog doen? Ik wilde mijn natuurlijke stem meer gebruiken en zo tekst en melodie duidelijker naar voor laten komen. Voor mij is een song pas compleet als hij een zinvolle tekst
heeft. Ik steek veel tijd in het schrijven van mijn teksten. Als er me een idee te binnen schiet, dan spreek ik het in op mijn telefoon om het later uit te werken.

enola: Waar haalde je de inspiratie vandaan voor dit album en voor Beg To Differ? Zijn je inspiratiebronnen na al die jaren nog dezelfde?

Victor: De inspiratie voor deze plaat was gelijkend op die voor Beg To Differ. Toen was ik mezelf nog aan het ontdekken als gitarist en probeerde ik een eigen geluid te vestigen. Voor Carved Into Stone was dat eigenlijk ook weer het geval. Er staan erg veel coole en uitdagende gitaarpartijen op. Deze keer hebben we ook heel erg veel energie gestopt in de zang. Het hele album is eigenlijk een vooruitgang ten opzichte van wat we al gedaan hadden, en dat was van in het begin de bedoeling. Toen we Beg To Differ deden, stonden daar redelijk wat coole en vernieuwende dingen op en dat moest nu ook weer zo zijn: een album vol badass riffs en goede solo’s. Moest ik nu Beg To Differ opnieuw maken, dan zou ik een aantal dingen zeker anders aanpakken. Maar als document van die tijd houdt het redelijk goed stand, vind ik.

enola: Je werkte de voorbije jaren redelijk veel samen met Ministry en Danzig. Is dat omdat je Prong soms beu bent, en heb je daar dan ook input in de muziek?

Victor: Vaak is de reden gewoon financieel. Danzig vraagt me wel eens of ik wat centen kan gebruiken en dan ga ik met ze mee op tour. Met Ministry was het wel anders: ik was er erg mee bezig, en dan hebben ze het gehypet alsof het een echte samenwerking was. Dat is typisch Al (Jourgensen), die laat graag anderen voor zich werken. Soms heb ik die andere projecten gewoon nodig om energie op te doen voor Prong.

enola: Maar nu focus je weer voor langere tijd op Prong, veronderstel ik. Komt er ook een nieuw album?

Victor: Ja, we denken er wel over na. Je moet natuurlijk wel in de mogelijkheid zijn om een goed album te schrijven. Ik werk meestal alleen aan songs, het is niet altijd vanzelfsprekend om in de juiste gemoedsgesteldheid te geraken om te schrijven.

enola: Je bent nu al zowat vijfentwintig jaar actief als metalmuzikant. Word je na al die tijd eigenlijk nog enthousiast over heavy metal?

Victor: Het heeft zijn ups en downs, maar als ik me goed in mijn vel voel, dan kan ik nog steeds opgewonden geraken voor een optreden. Het is niet zoals een job. Maar tegelijk zijn er ook wel moeilijke momenten.

enola: Heb je recent nog interessante dingen gehoord?

Victor: Ghost, maar blijkbaar vindt iedereen hen goed. Ook de nieuwe Mastodon vond ik goed, maar de laatste tijd luister ik vooral naar oude 70’s muziek zoals Foreigner, Boston en natuurlijk Deep Purple. Die oude sound komt ook wel terug. Onze producer, Steve Evetts, zocht voor zijn aanpak ook inspiratie bij die oude platen, want die klonken gewoon geweldig. Queen bijvoorbeeld: al die geweldige zanglijnen, die werden zonder foefjes opgenomen. Dezer dagen gebruikt iedereen Protools om zijn zangharmonieën in orde te krijgen, maar dat hadden ze toen niet. Ik heb alle harmonieën zelf ingezongen op de plaat, geen gepruts met Protools.

enola:Maar je nam alles wel digitaal op, veronderstel ik.

Victor: Natuurlijk man, niemand kan nog bandrecorders betalen. Ja, Dave Grohl neemt nog op band op, maar hij kan dan ook 20 recorders betalen.

enola:Carved Into Stone kwam op een nieuw label uit, niet?

Victor: Ja, het heet Long Branch Records, een relatief jonge en kleine onderafdeling van SPV. Het is de eerste keer dat we met hen samenwerken, maar dat verloopt tot nu toe erg goed. Ze geven in ieder geval om ons. Met SPV ging het even wat slechter, maar ze konden een doorstart maken.

enola: Jullie zaten vroeger nog bij het grote Sony. Daarvan wordt gezegd dat ze verantwoordelijk waren voor jullie split in 1996. Klopt daar eigenlijk iets van?

Victor: Ja, dat klopt wel voor een deel, want ze hebben ons wel een beetje genaaid. Aan de andere kant hebben ze ook veel goede dingen voor ons gedaan. Uiteindelijk komt het allemaal neer op zakelijke problemen en foute beslissingen, of op foute reacties van ons op beslissingen van hen. Het is niet altijd gemakkelijk om te weten hoe je je moet gedragen in die wereld. Er bestaat geen school hiervoor, je moet het allemaal maar uitzoeken terwijl de molen steeds verder draait.

enola: Denk je er nooit over na om de handdoek in de ring te gooien? De carrière van Prong liep niet bepaald over rozen, dus dat zou een begrijpelijke reactie zijn.

Victor: Ik denk er wel eens over na, ja, maar voorlopig gaan we door. Ik zou trouwens niet weten wat ik anders moet doen dan muziek.

enola: Je woont nu in Los Angeles, maar de band is opgericht in New York. Hebben die steden een invloed op het geluid van de band?

Victor: Ik kom nog regelmatig in New York voor familiebezoek en die stad is helemaal veranderd, die is voor rijkelui tegenwoordig. Vroeger woonde ik op de Lower East Side, dat was toen een ruige buurt die zeker een invloed had op de muziek en de teksten. Nu zitten we in downtown L.A., en dat is weer iets helemaal anders. Waar ik ook ben, ik probeer steeds de sfeer van de omgeving te vatten en op de hoogte te zijn van wat er gebeurt.

enola: Waarom koos je eigenlijk voor Carved Into Stone als albumtitel?

Victor: Ik kies meestal een van de albumsongs als titel en deze vond ik heel geschikt. Het gaat over de erfenis van Prong die er altijd zal zijn, ook na al die jaren. Er is voor mij zelfs een mystiek aspect aan. Het lijkt soms wel alsof ik vanuit de toekomst gecommandeerd word om deze muziek te maken via een energiestraal, die de naam Prong in rots kan kerven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 5 =