La Boutique Fantastique recenseren, eigenlijk is het geen goed idee. Het vergt namelijk opzoekwerk, en hoe meer info over de band naar boven komt, hoe minder romantiek er overschiet van wat aanvankelijk een zeer tot de verbeelding sprekend album was.
Eigenlijk is het dat wel nog steeds. Wat betreft de kwaliteit, zijn er geen echte klachten over La Boutique Fantastique. Het is dat de eerste kennismaking louter toevallig gebeurde middels “Floraison”, een nummer waarvan je de oorsprong vanzelf in meer zuiderse oorden legt. Als het niet is een zonovergoten landschap, waarin geblokte picknicklakens en plaatselijke wijn een bepalende rol spelen, dan moet La Boutique Fantastique toch minstens uit door Amélie Poulain doordrongen Parijse wijken afkomstig zijn.
Het tegendeel is echter waar. Ga even zitten, want hier volgt een brok info die zal verbazen. Deze debuutplaat is het werk van twee dertigers. Uit Nederland. Tymen Bergman en Maurits Goossens zijn de twee leperds achter dit project. Ze kennen elkaar sinds de gouden jaren negentig, maken al eeuwen samen muziek, en dat vooral voor documentaires, theater en reclame.
Met La Boutique Fantastique hebben beide heren naar eigen zeggen een reisplaat afgeleverd. En het intrigerende is dat ze nog gelijk hebben ook. Het debuut van deze twee is een plaat die het reisvirus in zich draagt: dit duo flirt met verschillende genres en weet op die manier een geromantiseerde soundtrack voor een fictieve trip door het oude continent af te leveren.
Daarmee doet La Boutique Fantastique verre van iets vernieuwend, maar als stijloefening is dit een meer dan geslaagd album. Er zijn de bohemienklanken van “Round And Round”, die je zo meevoeren naar een zomers plein waar de grootste zorgen bestaan uit een rondje jeu de boules en pastis.
“Schoolyard” omarmt dan weer echt de zuiderse klanken, met zijn tropische inslag, terwijl “Here Comes” succesvol flirt met de Balkan. Niet veel later brengt “Bittersweet” oude Massive Attack in herinnering. Vier nummers ver op de plaat en La Boutique Fantastique heeft al evenveel uitersten verkend.
Al komt de echte uitdaging pas tijdens “We Will Cook You”, dat onwillekeurig aan — even slikken — Gogol Bordello doet denken. Maar voor de angst om het hart slaat, is daar al het semi-elektronisch speeltje “The Attic” om heerlijk dartelend La Boutique Fantastique de andere kant op te jagen.
Niets is wat het lijkt, is de meest voor de hand liggende eindconclusie na een poos naar deze plaat te luisteren. Niet alleen is de band het laatste wat je zou verwachten, muzikaal wordt uit zoveel vaatjes getapt dat het bijna tot een janboel moet leiden. Nou, daar is het duo mooi geslaagd in het verschalken van de sceptici. Dit mag misschien meer stijloefening dan langspeler zijn, desalniettemin is La Boutique Fantastique een fascinerende plaat die wonderwel wérkt. Wie een voorsmaakje van de zomer wil, weet wat gedaan.
