Laura Arkana met Peter Broderick :: Lentemuziek

Laura Arkana met Peter Broderick, en dat kan je vrij
letterlijk nemen. In een ongeziene vlaag van poëtische inspiratie,
koos het duo deze projectnaam, omdat daarbij het woordje “met”
zowel in het Nederlands, als in het Engels correct kon
geïnterpreteerd worden. Dit album is namelijk niet alleen ineen
gestoken door beide personen, maar is bovendien ook de vrucht van
een toevallige ontmoeting tussen hen beiden. Voor de
geïnteresseerden: het hele verhaal achter de ontmoeting staat te
lezen op de website van het label en leest als een zeemzoete,
romantische droom. Want jawel, er wordt ons lieflijk meegedeeld hoe
Mevrouw A en Meneer B vrolijk rondfietsten, reisden, kookten,
musiceerden, en meer van die onschuldige dingen, maar tussen de
lijnen door…

Tussendoor werd ook Nils Frahm bij het project betrokken als
studiotechneut, en dat zullen we ons niet beklaagd hebben. Deze
acht rustig kabbelende klankbeekjes, die in een soort wazige gloed
gedrenkt lijken te zijn, vertonen een impressionisme dat
vermoedelijk grotendeels van zijn hand komt. Zes van deze nummers
bevatten zang, en worden ondersteund door een ruggengraat van
(electro-)akoestische gitaar. De twee overige instrumentale nummers
luisteren naar de naam ‘Prelude I’ en ‘Prelude II’, en verdedigen
deze titel op het klavier.

De ruimte wordt verder opgeluisterd door occasioneel
atmosferische randanimatie, gitaar ontdubbelingen, rijkelijk
aanwezige – maar nooit opdringerige – viooltapijtjes (met dank aan
Broderick), een zeldzame tamboerijn, en van tijd tot tijd Broderick
op tweede stem. Naar verluid verstaat de man geen woord Nederlands,
wat dus impliceert dat wanneer hij stukken tekst meezingt, dit
fonetisch moet gebeuren. Het heeft zowel iets ontroerends als iets
komisch, als je ‘t mij vraagt.

Het feit dat u, waarde lezer, de teksten wèl verstaat, kan
echter alleen maar in uw voordeel uitspelen. Niet dat we hier te
maken hebben met wereldschokkende literaire parels, maar toch, het
verhalende element voegt alleen maar toe aan de onweerstaanbare
charme. Zelfs het feit dat Arkana wel eens een niet honderd procent
zuivere keelklank voorts durft te brengen, vergeven we haar maar al
te graag. Dit gebrek aan professionele stemtechniek wordt immers
ruimschoots gecompenseerd door een intimistische authenticiteit, en
een duidelijk hoorbaar intens speelgenot, die samen een artisanale
sfeer ophangen. Zulke sfeer is doorgaans ver te zoeken op
overgeproduceerde platen.

Na net geen 29 minuten is het spijtig genoeg al weer ontwaken
geblazen, en dat is toch wel erg vroeg. Liever kwaliteit dan
kwantiteit, daar niet van, en wat dat betreft zit het allemaal wel
goed. Het feit dat er spaarzaam wordt omgesprongen met de
voedseltoevoer zorgt bovendien voor verlangen naar meer van dat
lekkers. Maar culinaire vergelijkingen ten spijt, blijven we toch
echt wel een beetje op onze honger zitten.

Al bij al blijven we dus over met een zeer smaakbaar album, dat
een welgekomen remedie biedt tegen de gemiddelde, middelmatige en
schreeuwerige brei die – ongevraagd voortgebracht door één of
andere overstuurde smartphone – een regelrechte aanslag vormt op de
trommelvliezen, zenuwen én het geduld. De oase van rust die deze
Lentemuziek vormt, is ongetwijfeld even goed verteerbaar in de
overige drie seizoenen.

http://www.hushrecords.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

veertien + 17 =