Once Upon A Festival

Gedurende
het vervroegde weekend van vrijdag 15 tot zondag 17 april, viel
voor het tweede jaar op rij het alternatieve festival Once Upon A
Festival, dat de organisatoren zelf omschrijven als een ‘unieke
kunstervaring’, met onder andere live optredens,
poëzievoordrachten, film- en kunstvoorstellingen; dit alles in de
schaduw van het eeuwenoude Kasteel van Laarne. Zo probeert men
zowel mensen met gelijkaardige interesses samen te brengen bij
verscheidene podia, maar tegelijk ook nieuwkomers een toegang te
verschaffen tot onbekende muziek of literatuur. De kans was reëel
dat dit kleine festival met haar ruime aanbod zou verzinken in
middelmatigheid van allerlei genres, maar toch is deze driedaagse
over het algemeen opnieuw een succes geworden.

Vrijdag 15 april

Terwijl ondertekende wanhopig op zoek was naar een persbandje, leek
het wel of de organisatie zich definitief had neergelegd bij de
2de hoofdwet van de thermodynamica: ‘alles streeft naar
maximale entropie’. Want tegen de tijd dat we backstage waren
geraakt bleek de situatie bijzonder chaotisch: blijkbaar waren de
laders van de laptops verloren, was er een stroompanne aan de
hoofdingang, waren de ticketscanners kapot en was een zoekactie op
poten gezet naar de kroon van de Festival Queen, die amper een
halfuur later ingewijd zou worden. Maar bon, even later hadden we
dan toch ons bandje en het festival mocht beginnen.

We startten meteen in zomerse sferen: op de Soul (de mainstage)
stonden de blazers van Rumble Jungle Orchestra
alreeds vrolijk te bellydansen in de namiddagzon op de tonen van
een freejazz met gipsyinvloeden-cover van Nirvana. Daarna
werd de sfeer donkerder door de intrigerende loops van het Schotse
electronicaduo Conquering Animal Sound, wiens
intieme, minimalistische set helaas compleet ongenietbaar werd
gemaakt door de zware bassen van de Body, de
boenkeboenketent van dienst, waar Aba Shanti-I ondertussen
aan het losgehen was.

Tegen het vallen van de avond stond iedereen uitbundig te dansen
voor de Soulstage, waar de dubhelden Zion Train
bewezen waarom ze altijd tot de grote namen in hun genre worden
gerekend. Entertainend en aanstekelijk van de eerste tot de laatste
minuut, tot ‘War in Babylon’ het publiek een laatste keer uitzinnig
maakte. En daarmee hadden we eigenlijk de climax van de avond al
achter de rug: eerst werden we op het cultuurpodium Mind langzaam
in slaap gepingeld door de weinig interessante bluesgitarist
Steve Schorrock, die slechts af en toe boeiende
blue notes uit zijn Voxversterkertje wist te halen, en ook daarna
werden we opnieuw ontgoocheld door headliner The
Herbaliser
. De hoge verwachtingen voor dit Brits
electronica/hiphop ensemble werden niet ingelost. Ze misten live
gewoon een beetje broodnodige schwung. Gelukkig kon dag 1
toch nog afgesloten worden met twee ijzersterke sets van
Subscape en Raiden in de Body,
die we enkele uren ervoor nog hadden verwenst.

Zaterdag 16 april

In navolging van de dag ervoor werd ook de zonnige zaterdag gestart
met feelgoodmuziek: de geestige, opgewekte gipsy van
Balcony Players. Vervolgens klauterde het Londonse
akoestische gitaarduo Oka Vanga de Soul op in het
aanzien van een weide zittende nieuwsgierigen. De twee mixten
moeiteloos indrukwekkende folkfingerpicking met bezwerende
meestampritmes en lieten ons genieten van hun brede waaier van
invloeden: van Django Reinhardt (die bloedmooie ‘Minor Swing’
cover!) tot een verassend bisnummer van Metallica. Misschien wel
dé revelatie van OUAF2!

Daarna was het de beurt aan Kilimanjaro Darkjazz
Orchestra
, die met hun vervreemdende, donkere
filmsfeermuziek een beetje misplaatst waren op een zonovergoten
podium. Geen slecht optreden, maar we besloten toch de mainstage in
te ruilen voor de Mind, waar niet veel later Jan de
Wilde
zou staan, begeleid door het befaamde orkest
Prima La Musica. Opmerkelijk hoe divers het
publiek wel niet was: kleuters, jongeren en vijftigplussers; en
allemaal werden ze meegezogen door de klassieke klanken van het
ensemble, waarboven de kleinkunstenaar ons zijn oeuvre
presenteerde. Een klassiek orkest dat wordt toegefloten door
verblufte pubers, waarschijnlijk voor toehoorders én artiesten een
vernieuwende ervaring. Nadat we onze portie cultuur hadden gehad ,
besloten we oorden met meer decibels op te zoeken, want even later
zouden de stonerrockers van Wallace Vanborn hun
gitaarorkanen op ons loslaten. Het Gentse trio maakte er weinig
woorden aan vuil, begon dan maar meteen te rocken als de beesten en
speelden de hele weide plat.

Inmiddels was het kwik al een serieus aantal graden gezakt en als
uitstekende oplossing daarvoor konden we ons gaan verwarmen bij de
Vuurmeesters, gelokaliseerd op een omheind gebied vol kleurrijke
kaarsen en kampvuren met een Cirque du Soleil-achtige sfeer.
Wandelende vuurmannen, mensen in beren- en drakenkostuums die rond
de talrijke vlammen stonden te dansen, excentriek personeel in
zwarte avondkledij (inclusief pseudofrans dialect en Dalisnor) die
met de nodige show extreem alcoholische, brandende cocktails
serveerden: het was zeker en vast een verrijking voor Once Upon A
Festival. Het was er zelfs zo gezellig dat we een stuk van
Hidria Spacefolk hebben gemist, maar ze brachten
hun amusante Astro-beat, zoals ze hun spaced out psychrock zelf
noemen, eigenlijk maar vrij matig. Het leek wel een vloek: voor de
tweede keer was de headliner een tegenvaller.

Zondag 17 April

Aan alles moet een einde komen en zo trokken we zondag voor de
laatste keer naar de weide, na een middagje vertoefd te hebben in
de nieuwe tent op de camping genaamd Spirit – we waren immers
benieuw naar de kunsten van poëet Frank de Vos. De
dorpsdichter van Doel bracht voor een opmerkelijk stille Mind zijn
verzen, af en toe begeleid met wat simpel gitaarspel, en sloot af
in schoonheid met ‘Only a Hobo’. Wie erin slaagt waardige
Dylancovers te brengen staat sowieso bij ons in een goed blaadje,
maar de voorstelling was over de hele lijn sterk. En waarom zouden
we de tent verlaten als even later Ianka Fleerackers (die voor mijn
generatie wellicht eeuwig Prinses Prieeltje uit Kulderzipken zal
blijven) kwam vertellen over haar literaire interesses? Op haar
eigen originele en grappige wijze deelde ze een uur lang haar
leeservaringen, droeg onder andere werk van Márquez voor en
presenteerde haar eigen verhalenbundel. Nooit gedacht dat we op een
alternatief muziekfestival geboeid van op een stoel zouden zitten
luisteren naar dichtkunst en wereldliteratuur, maar het bleek een
aangename afwisseling met de overige optredens.

Daarna was het tijd voor een band waar we van lang op voorhand
hadden naar uitgekeken, genaamd Motek. De
mysterieuze postrockers brachten hun uitmuntende plaat ‘Dragons’,
maar de magie van op het album ging een beetje verloren naast de
weer maar eens luid knallende bassen van Body. Jammer, want hoewel
ze een strakke set speelden, bleef het publiek in grote mate immuun
voor hun vervoering. Geluidsoverlast was iets waar onze eigenste
blueslegende Roland Van Campenhout,
harmonicaspeler Steven de Bruyn en jazzdrummer Tony Geyselinck,
bijzonder weinig last van hadden: ze toonden meteen hun vakmanschap
door de toeschouwers te overdonderen met hun experimentele
jazz/bluesplaat ‘Fortune Coockie’. Eat that, Steve
Shorrock
!

Omdat we na Hinria Spacefolk de vorige avond onze dagelijkse dosis
mindfuck nog niet hadden gehad, besloot Ozric
Tentacels
ten slotte het festival af te sluiten door de
Soulstage om te vormen tot een kosmisch ruimteschip met de sterren
als eindhalte door een indrukwekkende psychedelische
geluidservaring.

Als je het totaalplaatje van Once Upon A Festival 2011 bekijkt, is
het moeilijk te geloven dat deze driedaagse amper 2 jaar geleden
uit de grond is gestampt: op de geluidsoverlast tussen de podia
onderling en het ontbreken van water op de camping -in schril
contrast met de overmaat blauw aanwezig – na was er weinig aan te
merken op de organisatie. Veel goeie optredens in allerhande genres
en vooral creativiteit in alle vormen zijn de steunpilaren: zeker
en vast een aanrader voor alle open minded liefhebbers van
alternatieve muziekfestivals. OUAF, tot volgend jaar!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × drie =