CLUBSIDE DOWN :: Officer Jones And His Patrol Car Problems, The Turbo A.C.’s, Aborted :: 31 oktober 2006

Eindelijk: kabaal! Op de vijfde dag Clubside Down ook aandacht voor bands die om voor de hand liggende redenen tot een bestaan in de underground gedoemd zijn. De Opwijkse Nijdrop presenteerde een indrukwekkende, maar onsamenhangende triple bill en ontving een publiek dat duidelijk problemen had met de combinatie mathcore + surfpunk + death metal.

Een goeie maand geleden beweerden ze nog op hun MySpace dat ze werkten aan nieuwe songs, maar intussen hebben die van Officer Jones And His Patrol Car Problems aangekondigd er spoedig de matrak bij neer te gooien. Jammer, want het in het blauw gestoken ramcollectief was bezig aan een blitzcarrière in de Belgische lawaaisector. Hun eersteling Memorial (vooruitziende titel) sloeg in als een splinterbom en de optredens bezorgden hen meteen een reputatie om “sir, yes sir” tegen te zeggen. De band trad aan als viertal, zonder sampleman Vincent Tetaert, al was het effect er niet minder om. Zoals het een stel flikken betaamt, kozen ze voor het brute geweld, en werd venijnige metal/mathcore in de strot van de schaarse aanwezigen geramd. Nu eens wispelturig als een aan de coke hangende BV, en een fractie later aan het grooven (maar slechts voor een paar seconden): de vier speelden een sterke set met “Thieves On S. Alcaniz” als uitschieter. Meer blauw op straat? Ga hen aan het werk zien nu het nog kan en overtuig hen ervan.

Bij de uit de VS overgesurfte punks van The Turbo A.C.’s werd de voet evenmin van het gaspedaal gehaald. De recent tot een kwartet uitgegroeide band rond gitarist/kwaakman Kevin Cole heeft al jaren de reputatie van hardwerkende, no nonsense-band hoog te houden, en de veertig minuten die hen ter beschikking werden gesteld, werden dan ook ten volle benut. De vier bieden niks nieuws: een combinatie van surf, punk en rock-‘n-roll, die nu eens doet denken aan The Supersuckers en de New Bomb Turks, en dan weer de invloed van de Ramones of Dick Dale verraadt. Veel oh yeah! en alright! dus, maar dat is een onderdeel van de feel good-ambiance die deze band meebrengt. Het publiek reageerde tam, maar dat lieten de vier zich niet aan het hart komen: oud werk (“I Want It Now”, “Automatic”) werd afgewisseld met songs uit het recente Live To Win. Het was allemaal wat inwisselbaar en na een tijdje ging het gejengel van Cole op de zenuwen werken, maar ook nu was de energie voldoende om te spreken van een overtuigend concert.

De schizofrene affiche werd vervolledigd door Aborted, Belgische death metal van internationaal niveau. Een kenner zijn van het genre is bijna enkel mogelijk door actief deel te nemen aan de subcultuur, maar zoals elders komt ook hier kwaliteit bovendrijven. Ooit nog begonnen als een Vlaamse Carcass (met titels als “Gurgling Rotten Feces”, “Nailed Through Her Cunt”, “Skullfuck Crescendo”), maar intussen uitgegroeid tot een naam in het grind/gore-wereldje, een plaatsje veroverd op de grote metalfestivals, en concerten in Europa en Noord-Amerika afgewerkt met bands als Napalm Death en Suffocation. Wat meteen opviel: de kolossale geluidsmuur. Het kwintet (met een nieuwe ritmesectie) klonk ultraheavy en trok 45 minuten van leer met vuile riffs en duizelingwekkende tempowisselingen, waarbij een glansrol was weggelegd voor de nieuwe drummer.

Frontman De Caluwé wisselde laag gegrom af met hoger gesnauw en zorgde samen met de gitaartandem voor harengezwaai (zowel in wijzer- als tegenwijzerzin) en een onophoudelijke aanval op de zintuigen. Ook hier zowel oudere als nieuwere nummers, uit de succesvolle Goremageddon en The Archaic Abattoir. Hoogtepunten: het aan Officer Jones opgedragen “The Holocaust Incarnate”, het verschroeiend snelle “Sanguine Verses”, en het einde van de set, dat een oldie als “The Sanctification Of Fornication” koppelde aan “A Cold Logistic Slaughter” uit het laatste album. Of het volk wegbleef vanwege de vreemde cocktail op de affiche is ook voor ons een vraag, maar dat er gisteren zwaar werd uitgehaald, en dan vooral door de Belgische bands, lijdt geen twijfel. Het gaat goed met onze decibelterroristen, dankuwel.




DE FOTO’S
















LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twintig − 10 =