Het is een bescheiden tournee die Justine Bourgeus alias Tsar B heeft opgezet naar aanleiding van het fysieke verschijnen van haar debuutplaat The Games I Played. Op enkele concerten in Slovenië, Hongarije en — na een pitstop in Antwerpen — Turkije na werd het vooral een Vlaams verhaal met — na Opwijk en Gent — Leuven en Kortrijk nog in het verschiet. Acht optredens in totaal dus, maar dat haar band mooi gerodeerd is, valt ook in Gent te horen.
Niemand twijfelt er nog aan dat Tsar B de door electro voortgedreven songs van haar debuut-EP ook live kan waarmaken. Zo zorgden verschillende nummers ten tijde van de release niet enkel voor een aha-erlebnis, maar sloegen ze ook op het podium al gensters. Starten met de bekendste en oudste single “Escalate” hoeft in deze dan ook niet als een onzekere poging gezien te worden om een goede indruk te maken of het publiek te plezieren. Uiteraard is het nog steeds een sterkhouder waarbij Bourgeus en band meteen al hun troeven op tafel leggen, maar door onmiddellijk het diepe in te springen, sleurt het gezelschap wel het hele publiek mee.
Terwijl haar muzikanten zich naast een drum — aangevuld met elektronische elementen — synthesizers/keyboards en ander elektronisch tuig ook over een contrabas buigen, bezweert Tsar B vooraan de aanwezigen als een op hol geslagen puber die zich volop uitleeft op haar favoriete muziek. Aanvankelijk nog in een oversized sweater, korte broek en kniehoge laarzen (Bourgeus’ podiumoutfits hebben altijd iets extravagants en ‘heel fouts’), maar de sweater wordt al snel uitgetrokken terwijl ze zich verder in het zweet werkt en tussendoor haar ellenlange vlecht heen en weer laat zwiepen. Het pure spelplezier van Bourgeus en kompanen werkt aanstekelijk en zuigt iedereen al van bij de eerste tonen mee in een danstrip.
De viool van Tsar B speelt geregeld een rol in het geheel, maar het zijn toch vooral haar ‘dansmoves’ die inspirerend werken in songs als “Syzygy” en uiteraard “Rattlesnake”, waarbij Bourgeus zelf half kronkelend op het podium heen en weer beweegt. Naar het einde van de set zal ze overigens het publiek induiken, maar voor het zover is, komt zowat de hele plaat aan bod, inclusief enkele rustigere nummers als “Alibi” en “Velvet Green”. Met “Untitled” als eerste bis wordt zelfs gekozen voor een sobere invulling van piano/synth (Bourgeus) en contrabas (Trui Amerlinck). Dat tot slot dan toch “Golddigger” (opnieuw met volledige band) aan bod komt, is niet meer dan terecht, maar het pleit ook voor Tsar B dat het nummer tijdens het optreden niet echt gemist werd — zo sterk mag de hele set genoemd worden.
Het geluid zit weliswaar niet altijd even goed — soms lijkt Bourgeus’ viool overstemd te worden door de andere instrumenten — maar in “Flesh & Bones” krijgt het instrument bijvoorbeeld op de juiste momenten wel de glansrol die het verdient. Een concert lang weet Bourgeus de danstempels van de jaren negentig dan ook te verzoenen met meer doordachte electro, undergroundklanken en vioolpartijen. Ondersteund door uitstekende muzikanten laat ze haar repertoire alle kanten uitgaan en weet ze het publiek meer dan eens mee te krijgen. Dat de liefde wederzijds is, valt ook duidelijk van Bourgeus zelf af te lezen. Ze wordt meer dan eens geraakt door het enthousiasme en door het feit dat haar geboortestad ook uit de bol gaat op een plaat waar ze drie jaar aan heeft gewerkt.
Dat Tsar B nog weinig te bewijzen heeft, is al langer geweten. De voorbije jaren werkte ze niet alleen verder aan haar songs, maar ook aan haar podiumprésence en live-uitvoeringen. Het is dan ook maar een kwestie van tijd vooraleer ze het huidige zalencircuit zal inruilen voor grotere podia en voluit internationaal kan gaan (nu al worden haar singles overal opgepikt). Naar eigen zeggen maakt ze ‘dark blue oriental r&b’, maar bovenal maakt Tsar B/Bourgeus opnieuw duidelijk dat — alle grote woorden over onze rockbands ten spijt — de kleine Belgen vooral groots zijn wanneer ze de electro niet alleen volop omarmen, maar die ook weten te combineren met een zinderende liveset.
Tsar B speelt op 15 december nog in de Kreun (Kortrijk) en op 20 december in Het Depot (Leuven).
