Oh ironie: de strijdkrachten waarmee de Verenigde Staten, bemerk het eerste woord in de landsnaam, ten strijde trokken tegen het fascisme tijdens de Tweede Wereldoorlog, waren een gesegregeerd leger. Een ster van zwart katoen is een lijvig boekwerk dat een onthutsend stuk geschiedenis op meeslepende wijze in herinnering brengt op een moment dat de thematiek maar al te actueel is.
1944. De Amerikanen bevrijden Europa, maar niet iedereen mag meedoen. Soldaat Lincoln en z’n maats zitten vast op een basis in Engeland, waar hen niet veel meer is toegestaan dan het vertolken van een figurantenrol op het wereldtoneel. Niet waar de jonge mannen van dromen, zeker niet wanneer, nog meer dan voor de doorsnee geüniformeerde onderaan de militaire hiërarchie, vernederingen en pesterijen dagelijkse kost zijn.
Terwijl Lincoln zijn lot ondergaat, vindt zijn zus thuis in de VS tussen de nagelaten bezittingen van een overleden tante het dagboek van hun betovergrootmoeder Angela, die daarin verslag uitbrengt van het leven in Philadelphia in 1776, het moment waarop Amerika op het punt staat het Engelse juk van zich af te gooien. Het is te zeggen: het jonge blanke Amerika. Wie zwart is, is zijn leven niet zeker in de straten van Philadelphia.
Angela, die in dienst is van de naaister die van George Washington himself de opdracht krijgt om de allereerste Amerikaanse vlag te vervaardigen, verbergt in dat kleinood een eerbetoon aan de zwarten van de jonge republiek.
Een kleine tweehonderd jaar later betekent het bestaan van die vlag het einde van het lamlendige legerbestaan van Lincoln. Samen met zijn maats kan hij zich aansluiten bij The Monuments Men, op zoek naar de vlag in kwestie, die zich ondertussen in nazi-handen bevindt.
De zwarte soldaten gaan recht het hol van de leeuw in: het Europa waar de laatst overgebleven nazi’s een bittere strijd uitvechten, zoals al gauw in de Ardennen zal blijken. Maar ook in eigen rangen botsen ze op tegenstand: niet alle mede-soldaten zien hun gekleurde collega’s even graag komen.
Met Een ster van zwart katoen vindt Vrije Vlucht opnieuw aansluiting bij de hoge kwaliteit waarvoor de collectie lange tijd garant stond. Sente en Cuzor, die beiden los van elkaar bij XIII betrokken geweest zijn, blijken een fraaie tandem te vormen die vaker van stal gehaald mag worden. Cuzor brengt hier zowel de achttiende eeuw als de Tweede Wereldoorlog op indrukwekkende manier in beeld, wat in combinatie met het ijzersterk verhaal van Sente resulteert in een ‘one shot’ die, zowat 75 jaar na afloop van de Tweede Wereldoorlog, niet alleen een zeer beklijvend album is, maar helaas net zo zeer een hedendaags thema aanraakt.
