Maandelijks selecteert enola.be op vraag van Poppunt een aanstormend talent uit de grote vi.be-pool. Deze keer: Mining Dust.
Is het u ook al opgevallen dat de herfst wel erg vroeg komt aanzetten dit jaar? Terwijl het kwik nog steeds hoog staat beginnen de boombladeren al massaal te vallen. Dat brengt ons in elk geval in herfstige stemming, met een al even herfstige muzikale selectie uit de vi.be-vijver als gevolg. In Mining Dust komen vier Antwerpenaren samen om de melancholie voluit te laten rondwaren in songs die van witruimte en stilte merites maken. Zelf halen ze onder meer Low aan als referentie, en dat is zeker niet onterecht gezien de uitgepuurde onthaasting waarmee ook Mining Dust zijn songs opbouwt alsook de prachtige samenzang van Sander Verreycken en Lisa Durnez. Tegelijkertijd laat het kwartet hier een sterke melodische neiging horen die hen een eigen smoelwerk verleent door het gebruik van viool, trompet en een gitaar die vaak in de hogere registers speelt. De songs zijn hier niet meer dan lo-fi repetitiekotopnames maar weten wel reeds zonder meer te overtuigen. Prijsbeest daarbij is “Quenched”, een song die zich gedraagt als een aanrollende en wegebbende zee, waarbij de vocals zich pas na drie minuten in het strijdgewoel mengen maar wel de song prachtig doen openbloeien. De andere songs “Roseland” en “Trust” weten iets minder te beklijven – al laat zeker die eerste mooi samenspel van de band horen in een meer traditionele postrockcontext – maar zijn zeker kwalitatief en tonen dat de band absoluut op een goed spoor zit.
