Maandelijks selecteert enola.be op vraag van Poppunt een aanstormend talent uit de grote vi.be-pool. Deze keer: Uncle Wellington’s Wives.
Moeten er nog mooie liedjes zijn? Als het van ons afhangt: zeer zeker! In die reeks presenteren wij deze maand: Uncle Wellington’s Wives, een vijfkoppig en snel oprukkend Gents collectief. Ze wrongen zich al eens de selectie voor de Nieuwe Lichting binnen en zijn deze zomer ook overal in Vlaanderen te vinden op podia allerhande. En dat is volkomen terecht, want dat Jonas Bruyneel, gitarist/deeltijds zanger van de groep, weet hoe hij een song moet schrijven, is duidelijk van bij beluistering één. De nummers zitten strak in elkaar, tegen mooie melodieën als ‘The Catcher’ valt niets in te brengen, de groep weet hoe ze een opbouw in elkaar moet boksen (luister maar eens naar het scheve en inventieve ‘It’s A Pleasure’ met zijn dreigende brug), en als daarboven dan nog eens de mooie stemmen van Frie Mechele, Esther Coorevits en Bruyneel een rondedans aangaan, ben je als vanzelf helemaal mee. De groep overstijgt zo het stereotype brave akoestische gitaarbandjes die nog steeds als paddenstoelen uit de grond schieten. Moge ze hun opmars gestaag verderzetten!
