Z’n platen lijken wel bloedmooie avondwandelingen door het soms desolate landschap van de romantiek. Op 7 mei staat Richard Hawley opnieuw voor uw deur met een bos rode rozen in de hand, want dan verschijnt de nieuwe plaat van de Sheffield Sinatra.
En dat bijna drie jaar na de bloed bevriezend mooie voorganger Truelove’s Gutter, een van de meest curieuze en minst evidente doorbraakplaten van de laatste jaren. Net op het moment dat Hawley z’n sound uitbeende (weg waren de glorieuze strijkers) en songs tot tien minuten durfde oprekken, kon de ex-gitarist van Pulp z’n mantel van “goed bewaard geheim” definitief van zich afwerpen.
Het houdt hem alleszins niet tegen nog eens van muzikale koers te veranderen: op z’n zesde plaat beent Hawley weg van z’n traditionele, warme en in weemoed gedrenkte croonersound naar een meer euforisch riff-beladen rockgeluid, met elementen van psychedelica en spacerock. “I wanted to get away from the orchestration of my previous records and make a live album with two guitars, bass, drums and rocket noises!” zegt Hawley daar zelf over.
Standing At The Sky’s Edge (net als voorgangers Coles Corner, Lady’s Bridge en Truelove’s Gutter vernoemd naar een plaats in Sheffield), telt 9 songs en ligt dus op 7 mei in de winkel.
Tracklist:
- She Brings The Sunlight
- Standing At The Sky’s Edge
- Time Will Bring You Winter
- Down In The Woods
- Seek It
- Don’t Stare At The Sun
- The Wood Collier’s Grave
- Leave Your Body Behind You
- Before
