Het 2008 van Kristof Gielen

1. Shearwater –
Rook

Van fijnbesnaarde pop tot barokke indie en post rock: Dit is een
plaatje dat mij sinds de release nog altijd verwondert. De magie
wordt alleen maar groter door Jonathan Meiburgs engelachtige stem,
die misschien nog het meest doet denken aan Jonsi Van Sigur
Ros.

2. No Age – Nouns
Nouns van No Age is een bom van energie, intelligent
noisepunk die zich in je hoofd nestelt om er niet meer uit te
gaan.

3. Fleet Foxes –
Fleet Foxes

Hemelse stemmen die het beste plukken de Amerikaanse country, folk
en rock van de laatste 100 jaar.

4. Deerhunter – Microcastle/Weird Era
Deerhunter recycleert de gecontroleerde distortion van My Bloody
Valentine, de experimenteerdrift van de Velvets maar slaagt er in
om toch eigenlijk nog popmuziek te spelen. Deerhunter maakt in
feite een soort recyclagepop van heel wat dissonante groepen uit de
muziekgeschiedenis: naast hoger vernoemde voorbeelden dringen Sonic
Youth, Can, Brian Eno – u begrijpt wel waar we naar toe willen –
zich op als vergelijkingspunten zonder dat de voorbeelden
klakkeloos gevold worden en zonder het er dik op te leggen.

5. Fucked Up – The Chemistry Of Common Life
Fucked Up doet in feite wat bands als Neurosis en Mastodon deden
voor metal: een genre dat nog uitsluitend weggelegd was voor
ingewijden en steeds minder serieus genomen werd door de rest,
terug geloofwaardig en interessant maken voor iedereen. Zoiets doe
ja natuurlijk niet door klinisch je voorbeelden te volgen. Er
zitten natuurlijk wel echo’s in van de grote namen maar Fucked Up
slaagt erin dat te doorspekken met een hele hoop andere invloeden:
de gitaren zijn opgetrokken uit heerlijke lagen waarin flarden My
Bloody Valentine voorbij waaien, zonder ooit het ritme en tempo van
hardcore te verliezen.

6. Yeasayer – All You Cimbals
Ik weet het, dit is een album van 2007. Maar het drong pas door in
Europa in 2008, vandaar de vermelding. Aanstekelijke exotiche
ritmes en opvallende zangpartijen worden verwerkt tot opwindende
popsongs met teksten over apocalyptische doemdenkerij.

7. Atlas Sound – Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot
Feel
Solo-album van Bradford Cox, de frontman van Deerhunter. Een
atmosferisch plaatje vol spannende, uit lagen opgebouwde nummers
die de naam ‘song’ waard zijn.

8. Destroyer – Trouble In Dreams
De band van Dan Bejar (degene die voor de nasale zang zorgt bij,The
New Pornographers) brengt alweer een fantastisch album uit dat zich
pas na enkele luisterbeurten in je hoofd nestelt om er zich dan
steeds dieper en dieper in te boren.

9. Drive-by
Truckers – Brighter Than Creation’s Dark

70 minuten lang verhalen uit de onderbuik van zuidelijk Amerika,
gebracht door een band die country en rock beheersen als geen
ander.

10. Beach House –
Devotion

Melancholische popmuziek om bij weg te dromen naar een onbestaand
verleden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

12 − een =