Met het zevende deel beginnen Enrico Marini en Stephen Desberg aan een tweede cyclus rond de avontuurlijke held De Schorpioen. Nog steeds achtervolgt hij de nieuwe paus Trebaldi om hem te doen boeten voor zijn misdaden. In dit deel ontdekt De Schorpioen echter dat er nog heel wat meer achter Trebaldi schuilging dan hij ooit had kunnen vermoeden.
Wanneer de jonge Zwitserse tekenaar Enrico Marini in 1992 een eerste reeks opstart onder de titel Olivier Varese (scenario Thierry Smolderen en Georges Pop), lijkt zijn tekenwerk nog op een goed uitgevoerde kloon van Akira-auteur Katsuhiro Otomo. Veertien jaar en Gipsy, De Aasgieren en Ster van de Woestijn later, tekent diezelfde Marini nu de pannen van het dak in de historische avonturenstrip De Schorpioen. Samen met scenarist Stephen Desberg (IRS, Het Laatste Jungleboek) doet hij de romantische middeleeuwen herleven. Zijn zwierige tekenstijl heeft ondertussen een heel groot lezerspubliek verleid.
Met dit zevende deel begint de tweede cyclus. Kardinaal Trebaldi is ondertussen paus geworden en maakt het de Schorpioen zo nog wat moeilijker. Onze held gaat echter op zoek naar zijn vader en stoot bij zijn onderzoek op de meest onverwachte verwikkelingen. Ondertussen blijven de getrouwen van Trebaldi onze helden op de hielen zitten. Desberg maakt ook van dit album weer een perfecte cocktail van alle klassieke elementen van een stripverhaal: een onverzettelijke held, een doorslechte machtswellusteling, spectaculaire gevechten, hier en daar wat humor, en zelfs de knappe dames zijn nooit veraf.
Met elk nieuw deel wordt duidelijker dat De Schorpioen één van de nieuwe bestsellers van het hedendaagse beeldverhaal aan het worden is. Er zijn maar weinig reeksen waar verhaal en tekeningen zo goed op mekaar zijn afgestemd. Tekenaar en scenarist presteren deel na deel hun volledige kunnen. Marini heeft ondertussen zijn realistische tekenstijl verder verfijnd en ook zijn inkleuringen behoren tot het beste wat er momenteel te bekijken valt. Naast De Schorpioen werkt hij momenteel ook aan een eigen verhaal, eveneens voor uitgeverij Dargaud. In de loop van 2007 zouden we daarvan de resultaten moeten zien. Desberg daarentegen heeft de afgelopen jaren zijn werklast wat verminderd en werkt nu in hoofdzaak voort aan zijn lopende reeksen, met groot succes overigens.
Opzienbarend is De Schorpioen allerminst, baanbrekend al evenmin. Toch kunnen we niet anders dan Enrico Marini en Stephen Desberg te prijzen voor zo veel vakmanschap en toewijding. Dankzij hun creatie beleven we telkens weer een moment van puur jeugdsentiment en dromen we weg bij de avonturen van onbereikbare helden en onbestaande snoodaards.
