Een deur wordt ingebeukt. De oproerpolitie stormt in vol ornaat, omhuld door traangasrook, binnen. “Wij komen het pand ontruimen! Volgens onze bronnen zitten hier krakers.” Verbaasde blikken van de bewoners, die volgens het plaatje naast de deur chiropractors zijn. Flauw? Ja. Grappig? Zeker! Welkom in de wereld van Evert Kwok.
Nog nooit van Evert Kwok gehoord? Goed mogelijk. Toch is er nu al een derde album uit. Achtenveertig pagina’s gevuld met meer dan 150 absurde cartoons.
Laat je echter niet misleiden. Evert Kwok is geen personage maar, net zoals Nicci French, een pseudoniem voor een duo: Tjarko Evenboer en Eelke de Blouw. Beide cartoonisten zijn zo op elkaar ingespeeld dat je niet kan onderscheiden wie nu welke cartoon heeft gemaakt.
Ze publiceren al sedert 2003 en wekelijks verschijnt er ook een cartoon op hun website. Hun tekenstijl is nogal sterk verwant met die van Mark Retera, die we kennen van Dirkjan. Samen met hem delen ze ook de voorliefde voor het gebruik van Superman, de smurfen en kabouters. De humor van Evert Kwok beperkt zich echter tot taalspelletjes. Synoniemen, homoniemen, verkeerde samenstellingen, allemaal passeren ze de revue, de ene al wat meer geslaagd dan de andere.
Toch zit er heel wat potentieel in het duo. Zowel de lay-out, de specialiteit van uitgeverij Syndicaat, als de tekenstijl van het duo is zeer verzorgd. Maar wat meer experimenteren met andere soorten humor of met grappen die uit meer plaatjes bestaan, zou het geheel wat meer leven kunnen geven. Na een paar bladzijden heb je hun kunstje wel door en werken de shampoograppen (“Oei, enkel voor droog haar!”) niet meer.
Het is ook een beetje vreemd dat alle cartoons van de website in de albums terugkomen. Hier en daar zit er wel een nieuwe tussen, maar ik vraag me toch af of ze zo niet in hun eigen beurs snijden. Voor de cartoonliefhebber is het zeker geen verloren geld, maar verwacht niet de klasse van bijvoorbeeld The Far Side.
