De piratenstrip is weer springlevend. Na wat kwakkelende bijdragen de afgelopen jaren, zetten Jean Dufaux en debutant Jérémy de puntjes op de i met Barracuda.
We willen Jean Dufaux eerst en vooral bedanken. Hij laat voor Barracuda al zijn zweverige prietpraat achterwege en concentreert zich volledig op het avontuurlijke verhaal. Veelschrijver Dufaux lijkt een oeuvre te hebben dat op te delen valt in overtuigende avonturenverhalen enerzijds (Murena, De Klaagzang van de Verloren Gewesten) en anderzijds de niemendalletjes waarin hij zich verliest in kunstzinnig gewauwel en vreemde personages (Niklos Koda, Jaguar). Barracuda behoort in ieder geval tot de eerste categorie, want de scenarist legt in dit eerste deel meteen de volledige focus op de actie en het avontuur. Dufaux introduceert van bij het begin een aantal intrigerende plotlijnen die in de volgende delen verder uitgewerkt kunnen worden.
Raffy is de zoon van piratenkapitein Black Dog. Wanneer ze op een dag een Spaans schip enteren en de overlevenden van de bemanning verkopen, begint een verhaal vol wraak en eergevoel. Dufaux neemt voldoende tijd om de hele wereld van de piraten voor te stellen, met een boeiende schare aan personages. In verschillende van zijn reeksen introduceert hij, ondanks het historische thema, gaandeweg toch wat fantasy-elementen. Die blijven hier gelukkig achterwege. In Barracuda primeert het avontuur in een historische setting.
Barracuda is, meer nog dan de creatie van Jean Dufaux, de kennismaking met het
tekentalent Jérémy. Als inkleurder van de tweede cyclus van Murena voor Philippe Delaby bouwde hij al een serieuze reputatie op. Zijn plannen om zelf ook aan het tekenen te gaan, waren al langer bekend. Dufaux maakte speciaal voor hem het driedelige Barracuda. Door het grote succes zijn er alvast meerdere delen in het vooruitzicht gesteld. Jérémy brengt het er bijzonder goed van af. Zijn stijl lijkt heel erg op die van Delaby, maar het ontbreekt hem nog aan ervaring en vertrouwen, waardoor sommige figuren nog wat houterig acteren en niet alle decors even geslaagd zijn.
De afgelopen jaren verschenen er met reeksen als Piraten, De Piraten van Barataria of Black Crow al verschillende strips over piraten. Toch wist geen van die reeksen eenzelfde indruk te maken als de film Pirates of the Caribbean, die een ware heropleving van het piratengenre teweegbracht. Barracuda maakt dit meer dan goed. De auteurs zorgen voor paradijselijke tekeningen en een verhaal dat een mix brengt van geweld en sentiment. Barracuda kent een ideale start.
