Wij zijn lang niet de enigen bij wie de openingsscène van Lost In Translation op het netvlies gebrand staat. Verantwoordelijk daarvoor: Scarlett Johansson. En ere wie ere toekomt: The Jai-Alai Savant draagt zelfs een e.p. aan haar op.
The Jai-Alai Savant is een trio uit Philadelphia dat zichzelf noemde naar de Baskische balsport Jai Alai (spreek uit ’hai alai’). De schoolmeester in ons licht toe: Jai Alai wordt vooral in sommige delen van Spanje, Frankrijk en Mexico gespeeld. De ballen worden met een speciaal ontworpen handschoen en aan grote snelheid gelanceerd, wat het tot een van de gevaarlijkste sporten ter wereld maakt. Het opzet van het spel is een beetje vergelijkbaar met dat van squash. De band bestaat uit de drie kernleden Ralph Darden, Jeremy Gewertz en Nash Snyder, maar krijgt geregeld hulp van andere muzikanten, onder wie enkele leden van The Mars Volta.
Scarlett Johansson Why Don’t You Love Me is eigenlijk een maxisingle van vijf nummers die dienst doet als gangmaker voor het debuutalbum Flight Of The Bass Delegate, dat begin volgend jaar uitkomt. "Scarlett Johansson Why Don’t You Love Me" is de eerste single die op Europa losgelaten wordt. Naast een mooie knieval voor de actrice is dit ook qua marketing een goede zet, we kunnen ons gemakkelijk voorstellen dat menigeen van het viriele mannenras zich met die titel kan identificeren. Gelukkig is het ook een heerlijk reggae-georiënteerd poprocknummer, dat nooit zielig of persoonlijk wordt maar zelfs bijna vrolijk klinkt.
Dat de band bij het samenstellen van songs een mengelmoes aan stijlen hanteert, is meermaals te horen. Postpunk, dub, reggae, ska en rock worden vlotjes met elkaar gerijmd. Tijdens "Thunderstatement" blijft die mix lang verborgen door een lekker rockende start, terwijl "Diary Of The Mass Trappist" onze dreads al meteen vanaf het begin door de lucht doet wapperen. Achter dit miniplaatje wordt een punt gezet met twee akoestische nummers. Bij "Akebono Dub" spreekt de titel voor zich en is er een hoofdrol voorzien voor een harmonica en een zwaar door de distortion getrokken bas. "Mass Trappist Dub" tapt uit datzelfde vaatje. Minder toegankelijk, en een ’je moet er wel wat voor zijn’ is hier wel op zijn plaats.
Deze e.p. gunt ons een kwartier lang een blik onder de hersenpan van The Jai-Alai Savant. Dat is niet veel, maar als zoethoudertje doet het zijn werk wel. Als de rest van het debuutalbum even goed wordt als wat we tot nu toe te horen kregen, vinden we het helemaal niet erg om er nog een winter over te laten gaan.
