Met Theodoor Cleysters schiep Frank Le Gall een echte avonturenheld en een stripverhaal dat perfect het klassieke combineerde met een moderne verteltrant. Naarmate de reeks vordert, volgen we steeds verder het leven van de protagonist. Ondertussen zijn we met Jaloeziën aanbeland bij het twaalfde deel.
Een nieuwe strip van Frank Le Gall moet je steeds koesteren. Met mondjesmaat levert de man puike strips af, terwijl hij achter de schermen knutselt aan een al jaren aangekondigd Vrije Vlucht-album. Theodoor Cleysters blijft een avonturier in hart en nieren, en ook in Jaloezieën brengt dat hem opnieuw in de problemen. Het verhaal speelt zich af in 1933, wanneer Theodoor een kokosplantage op een eiland in de Indonesische archipel bezit. Wanneer Chouchou, één van zijn oude liefdes, opnieuw opduikt, wordt Theodoors rustige zakenleventje verstoord. Hij wordt geconfronteerd met een verleden vol onverwerkte gevoelens. Chouchou blijkt immers niet zomaar naar Theodoors eiland afgezakt te zijn.
Het deed ons stripminnend hart deugd om na vier jaar nog eens in de wondere, exotische wereld van Frank Le Gall te worden ondergedompeld. De tekeningen blinken weer uit in leesbaarheid en tonen een Le Gall in topvorm. Het scenario lijkt echter onderhevig aan slijtage. Waar Theodoor Cleysters vroeger het schoolvoorbeeld was van een avontuurlijke strip vol verrassende wendingen, blijven de laatste twee verhalen wat achterop hinken. Zo ontwikkelt het verhaal van Jaloezieën zich nogal sterk aan de hand van toevalligheden. Het verschijnen van de slechte kapitein Crabbe komt immers wel heel erg gelegen en wordt verderop nergens verklaard. Ook het kluwen van verschillende relaties tussen de hoofdpersonages wordt weinig overtuigend uitgewerkt en hangt teveel aan mekaar met losse eindes. Al bij al dus wel een genietbare Theodoor Cleysters, maar toch hopen we bij een volgend deel weer op het pure, onversneden avontuur van weleer.
