Chris Ware maakt school, zoveel is zeker wanneer je Mother, Come Home van Paul Hornschemeier leest. In een strakke combinatie van formele experimenten en een aangrijpend verhaal doet hij Ware’s voorbeeld echter alle eer aan en voegt zo opnieuw een naam toe aan het uitgebreide gamma aan talentvolle jonge Amerikaanse stripauteurs.
Het aanbod aan Engelstalige stripverhalen neemt voortdurend toe in de Vlaamse stripwinkels. Enkele jaren terug zorgden boeken als Jimmy Corrigan van Chris Ware en Ghost World van Daniel Clowes ervoor dat de alternatieve comics-scene langzaam maar zeker ook de Europese lezer wist te overtuigen. Tegenwoordig verschijnen er meer zogenaamde ’graphic novels’ dan ooit en kan je bij momenten zelfs spreken van een oververzadiging. Gelukkig treden nu en dan jongeren op de voorgrond die je op zijn minst beloftevol kan noemen.
Eén van die jongeren is Paul Hornschemeier. Tijdens zijn studies produceerde hij reeds een comic waarin hij op regelmatige tijdstippen zijn verhalen en illustraties publiceerde. Deze comic, Sequential, blonk vooral uit in formele experimenten en het uitzoeken van verschillende vertelstijlen. Met zijn eerste professioneel gepubliceerde comic Forlorn Funnies lijkt het steeds beter te lukken. De verhaallijn uit delen 2 tot 4 werd nu gebundeld tot Mother, Come Home.
In dit boek vertelt Hornschemeier het schrijnende verhaal van een vader en een zoon. De moeder is onlangs overleden en we volgen de manier waarop beide personages met dit verlies omgaan. Het hele verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van het kind, dat nooit echt goed begrijpt wat er precies allemaal gebeurt. Anderzijds lijken zijn fantasieën en illusies de realiteit soms beter weer te geven dan de zelfkwelling van vader David.
Ook in dit album probeert Hornschemeier zijn stripvertelling vol te stoppen met vormexperimenten, maar ditmaal staan die niet meer in de weg van het verhaal, integendeel. Net als bij Ware versterkt die kille, bijna mathematische stijl de tragiek van het verhaal. Nergens ademt er enige hoop, totdat Hornschemeier aan het einde de lezer met een ingenieuze zet op het verkeerde been zet.
Mother, Come Home is het eerste volwaardige stripboek van deze jonge Amerikaan. Hem vergelijken met Chris Ware doet eigenlijk beide auteurs tekort. Vanuit een fascinatie voor Ware weet Hornschemeier immers steeds beter een eigen stijl te distilleren die in het pijnlijk scherpe Mother, Come Home een voorlopig hoogtepunt kent.
