Maandelijks selecteert enola.be op vraag van Poppunt een aanstormend talent uit de grote vi.be-pool. Deze keer: Harpp.
Harpp, een trio uit wereldstad Dendermonde, maakt muziek zoals we het graag hebben: als een trap in je kloten. Het basisrecept hiervoor? Rauwe rifjes waar geen doekje om te winden valt, een stuwende bas, hamerende drums en de vuile stem van Gilles Dierickx. Van zweverige klanktapijten of luchtige psychpop geen sprake bij de groep, maar vooral een geluid dat de smerigste hoeken van de garage- en bluesrock opzoekt. Geen gezeik, maar spelen, lijken ze te willen zeggen. Luister maar eens naar “OCD”: een efficiënte besmeurde gitaarriff doorkruist met snedige drums, en dan dat instant meebrulbare ” Let’s move to Brooklyn”-refrein. Idem voor “Gaze”, met een bluesy gitaar die in de tweede helft ook ruimschoots de tijd krijgt om te soleren. Verwacht geen Steve Vai-toestanden, alhoewel Laurent Dierickx duidelijk weet hoe hij zijn gitaar moet behandelen, maar wel snedige efficiëntie. In het lichtjes onheilspellende, rokerig omhoogkringelende “Sun White Sun” mag die dan uiteindelijk écht van de leiband, met een kopstaat van een nummer als resultaat, een gitaartrip waar je al zot voor moet zijn om er niet in mee te gaan. Live is de band tegenwoordig dan ook te bewonderen in het voorprogramma van bands als Future Old People Are Wizards, waar hun knallende branie waarschijnlijk nog veel meer tot haar recht komt. Gaat dat zien!
