Net geen zeventig groepen dienden zich bijtijds aan om hun demo aan het onweerlegbaar juiste oordeel van de goddeau-jury te onderwerpen. Onze vierschaar — bestaande uit (mvs), (jd), (jb) en (jbo) — boog zich over halfslachtige pogingen tot stonerrock, gingen instant uit de bol na één seconde surf en scheidden vervolgens het kaf van het koren. Deze maand krijgt u het grote juryverslag, half januari stellen we u de drie winnaars voor.
"Mensen, we moeten dit serieus opnemen! Dat zijn we aan onze standing verplicht!", orakelde hoofdredacteur (mvs) ten overstaan van niemand in het bijzonder die zondagmiddag. (jbo), de man met de demo’s, kwam immer fashionably late (drie kwartier) op de plek des onheils aan. Na enig gepalaver over de te volgen methode werd dan toch de eerste demo in de CD-lader geschoven en kon de dag des oordeels zijn aanvang nemen.
De spelregels waren strikt en simpel: alleen de muziek primeerde. Bio’s, obscene voorstellen en smeergeld werden vakkundig weggemoffeld waardoor alleen de naakte muziek tot ons kon spreken. U kreeg van ons twee nummers de tijd om te overtuigen. Waren wij daarna nog steeds niet overtuigd van uw kunnen, dan eindigde u genadeloos op de stapel roemloos ten onder gegane zielen.
En u maakte het ons in de eerste shift bijwijlen wel heel gemakkelijk. Een aantal onder u wilden we zelfs al na twee seconden al in de prullenmand werpen, onze beroepsernst dwong ons echter minimaal twee nummers uit te zweten. Anderen waren dan weer iets moeilijker te beoordelen en er waren er zelfs waar we echt over twijfelden. Maar helaas, we waren streng: als niet minimaal drie onder ons geloofden dat u een tweede ronde waardig was, dan verdween u eerloos in onze archieven, voor eeuwig gedoemd daar stof te vergaren.
Waar strandde u zoal door in deze eerste schifting? Laat ons een eerste pijnlijke open deur intrappen: u kan geen songs schrijven. U bleef haken in een leuke riff of een knappe zanglijn maar een song konden wij er met de beste wil van de wereld niet in ontwaren. Had u dat eerste struikelblok handig ontweken en wist u zowaar hoe u een nummer in elkaar moet steken, dan nog waren wij niet gelukkig: wij verwachtten namelijk ook dat u uw eigen songs kan spelen. Het is echt wel leuk als u wil soleren of dertig ritmes in elkaar laat overlopen, maar als uw drummer al na de eerste tempowisseling de pedalen kwijtraakt of de gitarist sneller dan het licht poogt te gaan maar daardoor al snel de bocht uitgaat, hoeft het voor ons ook niet meer. Rommelig klinkt overigens ook niet, wat de garage-liefhebber in u zichzelf ook mag wijsmaken.
Soms was u ook gewoon te bizar voor woorden: "Meent’ie dit nu of is dit een grap" was dan de meest uitgestoten kreet, net als "moehahhaha. whahahahah", gevolgd door een adem die stokt, waarop de overige scherprechters het betreffende jurylid uit zijn deuk hielpen. U deed ons wat aan. De absolute waanzin van Duke Ferdinand’s Tittyfuck EP scoorde hoog bij (jbo) en (jd) maar toen ze "tittyfuck, tittyfuck" scanderend de laatste lichtekooi van Leuven een bezoekje wensten te brengen, greep (mvs) in.
De religieus geïnspireerde muziek van VoD op Bezeten Suite was apart te noemen: de spaarzame klanken werden echter nog overtroffen door het wel heel bizarre J.I.L.L. waar (mvs) Cure-ritmes in terugvond, (jbo) spontaan aan een goedkope versie van de Neue Deutsche Welle terugdacht en (jd) grijnzend de legendarische woorden uitsprak: "Dit klinkt zo begaaid". U was hoogst vermakelijk J.I.L.L., maar echt ernstig kunnen we dit niet nemen.
Als u al deze valkuilen had weten te ontwijken, werd het al iets moeilijker voor u én ons. Als u echter geen stijl kon kiezen, dan maakt u het ons wel gemakkelijker om zelf te kiezen. U kiest én voor stonerrock én voor hip hop én voor funk én voor wave? Sorry, zo werkt het niet: crossover is leuk en knap als u het kan, maar de ene keer als Queens Of The Stone Age klinken en de volgende keer als The Red Hot Chilli Peppers of lekker scheuren in uw eerste nummer om dan te beseffen dat uw vriendin meer van ’soft’ houdt evenmin. Knopen dienen om doorgehakt te worden, heren en dames!
En dan kwamen die groepen die het ons écht moeilijk maakten: u beheerst uw nummers die zowaar klinken als songs, heeft ook nog eens soundgewijs een duidelijk doel voor ogen en toch haalde u het niet. Que? Tja, het oor wil ook wat en een zanger(es) bepaalt nog steeds mee het geluid van de groep. Uw stem nodeloos forceren om die laatste hoge noot er uit te persen is nobel maar maakt van u nog geen goede zanger(es). Laat er ons geen doekjes om winden: wij hebben krijsende katten al zuiverder horen zingen dan bepaalde — gelukkig slechts schaarse — deelnemers.
Onze eigenste calvarietocht was lang en na een eerste en strikte selectie bleven wij met 26 demo’s over die in aanmerking kwamen voor de halve finale. Nu werd het héél erg moeilijk: we konden u niet langer afrekenen op uw loutere kunnen want dat had u al bewezen. Een tweede discussie barstte los, een aantal stijlen werd te apart gevonden om echt te blijven, anderen klonken gewoon te geschift. U klonk ons heel aangenaam dan wel bevreemdend in de oren en wij zouden graag meer van u horen maar om redenen die voor u spijkers op laag water lijken, viel u er toch uit.
Het spijt ons trouwens ten zeerste, ’XX’ en Monolite, uw clash tussen pop en electro klonk nochtans goed. We betreuren het ook voor u, Moses en Klaz: de klanktapijten die u weefde, lieten ons meedrijven naar mooiere oorden maar andere platen brachten meer dat ondefinieerbare yeah-gevoel teweeg. (mvs) klonk zwaar ten moede toen hij opmerkte hoe postrock en aanverwante genres steevast stranden voor de eindmeet in dit soort competities. Waarop hij nog een kaars brandde voor Tomàn dat hij vorig jaar nog een glorieuze toekomst toedichtte.
Ook Misses Bombie, Mona Lisa Clarke, Kyfun, Rudy Samyn, Lucida, Hara-Kiri en Greyn hadden te korte beentjes voor de laatste sprint. Uw demo ging niet onopgemerkt voorbij en we hadden u graag genoeg het zilver gegund maar helaas hielden medekandidaten die in eenzelfde vijver visten ons lekkerder aas voor. Wij houden u echter in het oog want uw potentieel ging niet ongemerkt voorbij.
En dan werd het pas echt moeilijk. De surfgroepen Rencontrez l’amour, The Women en The Smoking Dog waren aan elkaar gewaagd. Zowel Feles als Rheen wisten ons met hun bijwijlen aan An Pierlé en cabaret verwante songs te ontroeren, net als Feuerbach, dat als zachtgestemd americana-duo aansluit bij moderne troubadours als Sufjan Stevens.
De potige rock van Experienced en Alley Crumb was dan weer andere koek die naar meer smaakte terwijl het Duitse Wendy Says No daar nog een flinke scheut Fountains Of Wayne-pop aan toevoegde. K’Dev deed ons gedurfd denken aan Peter Steele (Type O Negative) op valium en daar heeft de jury veel respect voor. Net zoals voor El Conjo en The Killbots die eveneens de zware strot lieten primeren maar ook nog eens op het gaspedaal trapten. Tegenwoordig labelt men dit als stonerrock.
Hoe we Giants of the Air moeten labelen, blijft een mysterie: volgens de ene als een kruising tussen Mercury Rev en Suede terwijl de andere duidelijk Neil Young terugvond in de songs. Te veel drugs of te weinig? Pass the dutchie on the left hand side en luister ondertussen naar Thabazzco: roots/reggae/dancehall/ragga in het Engels, Jamaicaans en Westvlaams, Jah nog aan toe. Tenslotte hadden we ook nog de knappe hip hop van Empedocles en de heavy metal van Khymiah onder onze potentiële winnaars geplaatst.
Uit deze breed geschakeerde schare koos elk van de juryleden zijn persoonlijke top vijf. De drie groepen die het hoogst aantal stemmen haalden, werden de winnaars. Simple comme bonjour, al had het veel voeten in de aarde, en een brok slechte pizza in de borrelend maag. Volgende maand leest u een interview met onze drie winnaars en krijgt u ook onze persoonlijke top vijven te zien. Laat het wedden een aanvang nemen.
Epiloog: vanwege de grote respons die wij gekregen hebben en nog steeds krijgen, hebben we besloten een staartje te breien aan dit demoproject. Over het hoe en wat zijn we het nog niet eens, maar uw demo zal geen stof liggen te vergaren. Een nieuwe rubriek, speciaal voor u, zou zich wel eens sneller dan verwacht aandienen kunnen. Laat die demo’s dus maar blijven toestromen, ons oor staat ter uwer beschikking!
De volgende groepen namen deel: Rheen, Hari –Kiri, Giants of the air, Killbots, Motel ’03, Sun Fader, Misses Bombie, Thabazzco, The Donuts, The Germans, The Van Jets, The Women, Empedocles, Trafic jam, T-Bar Celonas, Grant Moff Tarkin, Experienced?!?, Meat and greed, I witness, Alley Crumb, Rudy Samyn, JILL, Ruby Ridge, Khymiah, Elvis Ghettoblaster, Kyfun, El Conjo, Moses, Lucida, Greyn, Private Joke, Greyn, Kermit’s Mistake, Sorrow Hill, Cléos, Auramancer, In-Digo, Klaz, Rencontrez l’ amour, Ras, Arya, Troubled Soulz, Kung Fu 77, La Voisin, S-witch ,Duke Ferdinand, Schopenheimer, ’XX’, Stone Decree, K’dev, Marlen, Lemon, Mona Lisa Claxon, 5 Day Boon, Underwater Paradise, Wendy says no, Mobilhome, Tamuraj Miyumi, The Smoking Dog, Feuerbach, Lazy J, Meanstreet, Nigel Parrington, Skip the rush, Monolite, VoD, Feles
