Voor al wie vindt dat less is more maar voor mietjes is: Pukkelpop kletst ons om de oren met niet minder dan 28 nieuwe namen voor op de affiche.

Vrijdag 20 augustus
Na zijn geslaagde passage van vorig jaar mag DIKKE opnieuw het podium op om zijn boodschap van liefde te verspreiden. Al even dikke hiphop en – ondanks die naam – nog net iets meer Nederhop, zijn de heren van IJsland. Sef en Abel schoppen u een geweten op de loeiharde beats van Faisal. En als u dan nog niet tegen het canvas ligt, kan u zich in de categorie “snoeihard” verder de mantel gaan laten uitvegen bij Lambrini Girls of in woede-therapie gaan bij posthardcoreband Fiddlehead.
Voorts: Amerikaanse singer-songwriter Audrey Hobert, Stick To Your Guns, Wednesday, en voor te boîten moet u zijn bij Jazzy, Joy Orbinson of Jane Remover, de hyperactieve vaandeldrager van de digicore. Mocht u een carrière in de dancemuziek overwegen, een artiestennaam die begint met een J is alvast een plus om op de affiche te komen.

Zaterdag 21 augustus
Zaterdag is zoals dat op Pukkelpop dan gaat een dag met voor elk wat wils. Voor wie zijn elektronica graag bekabelt met melancholie speelt Apparat zaterdag, euhm, ten dans. We zijn nog niet helemaal zeker van wat te verwachten van een show over een album waarover we in een recensie lazen dat ze bulkte van de zuigende synths. Gaan kijken op eigen risico, dus, maar het zal zeker schóón zijn. Hiphopheads kunnen dan weer terecht bij JPEGMAFIA die straight uit Brooklyn naar Kiewit komt. Verwacht u niet aan een laidback flows, Peggy bouwt zijn donkere universum op aan de hand van noise, trap, industrial en metalriffs.
Op Eurosonic was er alvast geen doorkomen aan, daar bij de deur van het optreden van de ierse bard Dove Ellis. Bijgevolg kon je er gif op innemen dat hij deze zomer op een festivalpodium zou opduiken. Allen daarheen dus om collectief in zwijm te gaan vallen bij de betoverende Ierse folk.
Ook iets om naar uit te kijken: de onversneden wereldklasse van Lous and the Yakuza.

Zondag 22 augustus
Al wie het al eens tot een derde dag op een festival gehaald heeft, kent het lome gevoel van “Waking on a Pretty Daze” (of de verbazing van tijdens het tandenpoetsen het eigen spiegelbeeld niet te herkennen). Goed nieuws: u kan uw kater wegspoelen met de menselijke pijnstiller Kurt Vile & The Violators. Als er daarna terug leven in de brouwerij zit, kan u gaan kijken naar indiepop van Eefje De Visser, S10 of Tyler Ballgame.
De Britten van Getdown Services toveren een glimlach op uw gezicht en beweging in uw booty – die u daarna fluks loos kan laten gaan op de drum’n’bass van Wilkinson of de nostalgische rave van X Club.
Voorts nog: ADÉLA, Bella Claxton, Chat Pile, Pale Jay, Rose Gray, en SPEED.
Voilà. U moet al Ruben van Gucht heten om niet onder de indruk te zijn van zo’n lang en gevarieerd lijstje met namen.



