SZIGET: Rewind Productions :: Over Wereldheerschappij en Reclame voor Ice Tea

Het gaat snel voor Rewind Productions. Begin dit jaar werden ze tot hun eigen verbazing geselecteerd voor de preselecties van Humo’s Rock Rally. Waarna ze tot hun nog iets grotere verbazing naar de halve finale mochten. En dan de finale. En dan de tweede prijs. En nu, nu mogen de jongens de Belgische kleuren gaan verdedigen op Sziget Festival in Boedapest. Redenen genoeg voor een interview, vonden wij.

We treffen elkaar op een zonnige maandagmiddag op het terras van het OPEK (Open Entrepot voor de Kunsten), aan de kop van de Leuvense vaart. Dyce en Mar$ (Lars Mwasha) komen samen aan met hun manager, AK (Amanuel Kennedy) komt iets later aangefietst en excuseert zich – even welgemanierd als welbespraakt – beleefd voor de vertraging.

enola: Jongens, hoe is het eigenlijk begonnen?
Dyce: “We zijn eigenlijk alle drie apart begonnen met ons eigen ding, gewoon als hobby. Het is pas toen we bij Urban Woorden aan een Burn-workshop deelnamen dat we elkaar hebben ontmoet. We waren de enige drie die in het Engels rapten, dus we kwamen vanzelf bij elkaar terecht. Van daaruit zijn we eerst als collectief aan de slag gegaan, en sinds de Rock Rally zien we onszelf echt als een groep.”

enola: Vanwaar die keuze voor het Engels? Dat lijkt me niet meteen een evidente keuze voor de Belgische markt?
Dyce: “Mijn ouders spraken thuis Engels, dus voor mij was het geen moeilijke keuze. Maar je komt er ook gewoon verder mee, denk ik.”
AK: “Ik ben nog maar vijf jaar geleden van Ethiopië naar België verhuisd, dus ik moet mijn Nederlands sowieso nog oefenen. En om te rappen moet je het wel echt kunnen natuurlijk.” (nvdr: deze zin, en alle vorige en volgende, werden in perfect Nederlands uitgesproken. We voegen bescheidenheid toe aan AK’s goede eigenschappen).
Dyce: “Ik wil wel nog verder oefenen aan mijn Engels ook, eigenlijk. De uitspraak échter krijgen en zo.”
Mar$: “Ik vind het Engels gewoon veel rijker, veel speelser, en er zijn meer rijmwoorden. En het is natuurlijk internationaal verstaanbaar.”

enola: Hoe belangrijk is dat internationale verhaal voor jullie?
Dyce: “We moeten eerst in België groeien, een fanbase opbouwen.”
Mar$: “Maar we hebben er wel al over nagedacht, ja.”
Dyce: “Ik denk wel dat we eerst nog volwassener moeten worden, onszelf nog verbeteren. Nog geen half jaar geleden traden we bij Burn op voor tien euro, en we gebruiken nog altijd dezelfde songs.”

enola: Zijn jullie al aan nieuwe nummers bezig, dan?
AK: “Ja, we zijn volop aan het schrijven. We proberen om meer naar verhalen toe te werken, nu.”

enola: Hoe schrijven jullie die nummers?
Mar$: “Ik begin meestal met een zin, de eerste zin die bij mij opkomt wanneer ik een beat hoor, en dan probeer ik van daar uit verder te bouwen.”
Dyce: “Ik begin altijd eerst met freestylen om in de flow te geraken, voor ik dingen op papier begin te zetten. Ik hou vooral van woordspelingen of punchlines, en daar maak ik dan mijn verhaal rond. Ik denk eigenlijk dat we allemaal een ander proces hebben.”
Mar$: “We hebben ook eigen invloeden en stijlen, vind ik. Dennis en ik zijn meer bezig met melodie en intonatie, soms zingen we bijna. Aman is meer ritmisch van stijl, en dat klinkt wel goed samen.”

enola: En de teksten? Ik hoor weinig tot geen bitches en hoeren passeren?
Dyce: “Ik probeer zo weinig mogelijk te schelden in mijn teksten. Dikwijls zit er in zo’n teksten voor de rest weinig van verhaal, en ik wil creatiever zijn dan dat.”
AK: “Ik vind wel dat het moet kunnen als het verhaal dat nodig heeft…”
Mar$: “Ja, het drukt bepaalde gevoelens soms wel beter uit.”
Dyce: “Dat is wel waar. Al zouden onze moeders het waarschijnlijk ook niet graag horen.” (lacht)
Mar$: “Maar die typische raponderwerpen zouden bij ons ook niet geloofwaardig zijn.”
Dyce: “We zouden niet serieus genomen worden door niet-hiphopfans.”
AK: “Ik rap liever over hoe ik me voel en waar ik wil geraken, dat komt meer uit het hart.”
Dyce: “Ja, ik probeer inderdaad ook meer naar verhalen toe te groeien. Het verhaal vóór en na de Rock Rally, bijvoorbeeld, en de gevoelens tijdens die plotse stroomversnelling.”
Thibaut (manager van Rewind Productions en coördinator workshops bij Urban Woorden, nvdr.): “Bij ons krijgen ze soms een onderwerp mee als uitdaging, bijvoorbeeld over wat je aan je 16-jarig kind zou meegeven.”
Mar$: “Ik was wel tevreden over die opdracht: ik heb er de shootings in de VS in verwerkt. Wie weet wat er hiér nog komt, trouwens. Het gaat hier ook de verkeerde richting uit.”
Dyce: “Soms kregen we bij Burn ook een test buiten onze comfort zone, zoals reclame rappen voor een blikje ice tea.”
AK: “Ik vond mijn resultaat nog wel goed, eigenlijk. Maar het is natuurlijk geen materiaal voor Rewind Productions.”

enola: Tot slot: op jullie promofoto’s staan jullie hier en daar een behoorlijk complex handgebaar te maken. Zit daar een betekenis achter?
Mar$: “We zaten op één of ander moment gewoon wat gang signs rond te gooien, en dit zag er nog wel goed uit. En toen hebben we er een betekenis bij gezocht. Het is “DOXOB”, “Defy Odds and Obtain Blessings”.”
AK: “”Defy Odds”, zoals tweede worden op Humo’s Rock Rally, bijvoorbeeld.” (grijnst)

enola: Wel, heren, onze blessing hebben jullie alvast ook. Veel plezier op Sziget, en stuur ons een kaartje.

Rewind Productions staat op woensdag 10 augustus op Sziget

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × drie =