Banner

Eindejaarslijstje 2017 van Bjorn Weynants

Bjorn Weynants - 27 december 2017

  1. Sam Baker :: Land Of Doubt         Waar Sam Baker zijn eigen uitgepuurde vorm rootsmuziek tot in de perfectie uitwerkte. Het soort album waar de term “meesterwerk” voor uitgevonden is.
  2. Benjamin Booker :: Witness         Het album van de bevestiging. Naast de blues en garagerock van zijn debuut serveert Booker hier ook nog gospel en soul. Het resultaat is een artiest die zijn eigen stem vindt.
  3. Hurray For The Riff Raff :: The Navigator         Een semi-autobiografisch conceptalbum waarmee Alynda Lee Segarra de rootsmuziek van haar vorige albums oversteeg. Een eclectische mix waarin de Puerto Ricaanse roots van Segarra een hoofdrol speelden. Een van de meest aanstekelijke platen van het jaar.
  4. Tiny Legs Tim :: Melodium Rag         Voor goeie blues moet je niet naar de Mississippi Delta trekken. Tiny Legs Tim zorgde met Melodium Rag voor een album met akoestische blues van wereldklasse.
  5. Son Of The Velvet Rat :: Dorado         Dit Oostenrijkse duo trok naar Joshua Tree om er onder goedkeurend oog van producer Joe Henry dit uitstekende rootsalbum af te leveren. Gestileerd, verhalend, maar vooral ook begeesterend. Pure klasse.
  6. Cloud Nothings :: Life Without Sound         Heeft de rockmuziek zijn beste tijd gehad? Niet als het van Cloud Nothings afhangt. Life Without Sound klinkt dan wel gepolijster dan zijn voorgangers, Dylan Baldi beschikt nog altijd over de gave om onweerstaanbare songs te schrijven en die in heerlijk rammelende gitaarrock te verpakken. Derde topplaat op rij.
  7. Justin Townes Earle :: Kids In The Street         Vader Steve maakte een prima album, maar zoonlief Justin Townes wist het met deze Kids In The Street te overtreffen. Het is het album waarop hij eindelijk de belofte volledig weet in te lossen. Een prachtige verzameling nummers.
  8. Tony Allen :: The Source         De Nigeriaanse drummer die in de jaren zeventig mee aan de basis lag van de afrobeat, kreeg eindelijk de kans om op een album zijn liefde voor jazz te uiten. Het resultaat is een kruising tussen hard bop en afrobeat die toont dat Allen ook op 77-jarige leeftijd nog niet uitverteld is.
  9. Left Lane Cruiser :: Claw Machine Wizard          Voor een stevige lap garage blues moet je nog altijd bij dit duo zijn. Claw Machine Wizard is hun beste plaat in tijden en vooral ook een onweerstaanbaar rockend album.
  10. Ex Eye :: Ex Eye         Colin Stetson is een van de boeiendste muzikanten van dit decennium. Ex Eye is zijn uiterst geslaagde exploratie van de trashmetal. Een overweldigende luisterervaring van deze supergroep (zie ook Shahzad Ismaily, Greg Fox en Toby Summerfeld). Overigens is Stetsons soloalbum All This I Do For Glory, waarop hij weer tovert met zijn saxofoon, ook zeer de moeite waard.

Nog meer straf spul:
11. Slaid Cleaves :: Ghost On The Car Radio 12. Jason Isbell & The 400 Unit :: The Nashville Sound 13. The Molochs :: America’s Velvet Glory 14. Angles 9 :: Disappeared Behind The Sun 15. The Dream Syndicate :: How Did I Find Myself Here? 16. Michael Chapman :: 50 17. Legendary Shack Shakers :: After You’ve Gone 18. Steve Earle & The Dukes :: So You Wannabe An Outlaw 19. Songhoy Blues :: Résistance 20. Mavis Staples :: If All I Was Was Black

Buiten categorie: Mount Eerie :: A Crow Looked At Me. Een album waarvan we niet wisten waar het in onze lijst te zetten. Dit album waarop Phil Elverum de dood van zijn echtgenote aan kanker verwerkt, is rauw, direct en een uppercut waar we niet goed van waren. Muzikaal mag het dan uiterst minimaal zijn, in de teksten neemt Elverum de luisteraar mee in zijn rouwproces. Andere rouwalbums (van Tonight’s The Night tot Skeleton Tree) nemen de luisteraar op indirecte manier mee in het verdriet, maar op geen enkel ander album wordt de dood zo recht in de ogen gekeken. Emotionele mokerslag van het jaar.

E-mailadres Afdrukken
 
Eindejaarslijstje 2017 van Bjorn Weynants