Banner

Dans Dans + Cinema Soloriens & The Cosmo-Drama

19 maart 2011, 4AD

Guy Peters - foto's: Cees van de Ven / draaiomjeoren.com - 20 maart 2011

Fantastisch toch, dat een figuur als Marshall Allen, een van de laatste nog levende en musicerende space troopers van Sun Ra’s legendarische Arkestra, op gezette tijden naar deze contreien afreist om z’n kosmische performance te laten horen. In de klauwende schaduw van de IJzertoren dan nog.

Maar eerst Dans Dans, het trio Bert Dockx (gitaar), Fred ‘Lyenn’ Jacques (bas) en Steven Cassiers (drums), muzikanten die zowel affiniteit hebben met rock en jazz als met spaghettiwesterns en er met succes in slagen om die te versmelten tot een afwisselend eclectische en opwindende mix. Hun set opende traag en donker, met steeds herhalende drum- en baspatronen waarop de gitarist z’n noisy ding kon doen. Door het gebruik van gitaareffecten en een steeds stijgende intensiteit, evolueerde het stuk steeds krachtiger en losbandiger en belandde het uiteindelijk bij een verschroeiende uitspatting om vervolgens de omgekeerde beweging te maken.

De drie pakten uit met grootstadsmuziek die zich situeert op de grens van de avant-rock en psychedelische jazz. Hier en daar deed de klankkleur wat denken aan King Crimsons Red (vooral door de ronkende bas), of ging het bijna naar de wild om zich heen freakende psychrock van Rangda, maar bovenal deed het trio een beetje denken aan Marc Ribots Ceramic Dog, niet in het minst door Dockx, die -- zo vermoeden we -- wel iets heeft met kromme blues, Ennio Morricone en noir jazz en speelde met een immense vindingrijkheid. We hebben niet al te veel gitaristen die jazz kunnen spelen zonder dat er een weeë conservatoriumgeur aan vasthangt, maar Dockx kan het. Later bleek dan dat de meerderheid van de set bestond uit covers van o.m. Sun Ra, Ornette Coleman en zelfs Sonny Rollins. De band maakte zich het werk van die legendes eigen op een manier die een indrukwekkende tussenvorm opleverde.

Dan naar Marshall Allen, die het nog steeds doet met multi-instrumentalist en filmmaker James Harrar en gelegenheidspercussionist Eric Thielemans, een van de weinige Belgische muzikanten die vrij genoeg speelt om deze muzikanten tegemoet te kunnen treden (daarvoor moet je dan wel een fietswiel bespelen met een strijkstok) in hun Cinema Soloriens & The Cosmo-Drama. De films van Harrar alleen al -- een combinatie van Barbarella, Nicolas Roeg en fout uitgedraaide arthouse kortfilms vol wazige repetitieve shots, religieuze iconografie, ritualistische mystiek en de obligate blote reet -- volstaan om de gemiddelde kijker in hogere sferen te brengen. De muzikale en verbale invulling was zo mogelijk nog geschifter.

Onze muzikale held uit Sun Ra’s orkest was dan wel de in 1995 overleden John Gilmore (een van de meest ondergewaardeerde saxofonisten uit de jazz), maar er zijn nog een paar kleurrijke figuren actief. Terwijl trombonist Julian Priester opdook bij Chicago drummer Mike Reed en dronekoningen Sunn O))), is ook Allen een original die op z’n 86e (!) nog erg kwiek zit te spelen. In tegenstelling tot de twintig jaar jongere Arthur Doyle, die een paar weken geleden nog een schrijnende show speelde als een fysiek en mentaal wrak, weet Marshall duidelijk waar hij mee bezig is. Hij zit gewoon op een andere planeet, experimenterend met muziek die uit een eigen traditie lijkt te stammen.

De altsax liet hij bijna de hele show voor wat hij was, om in plaats daarvan te rotzooien met een speelgoedkeyboard en een EWI (een elektronisch blaasinstrument waarvan de sound gemanipuleerd kan worden tot science fiction-proporties), terwijl partner Harrar het deed met klarinet, bamboefluit, altsax en allerhande speeltjes. Het was een festijn voor de liefhebbers van de vreemdste instrumenten en outsider music. Het was ook iets voor wie z’n stuff graag extra gaar gebakken heeft, want Harrars declamaties bij de beeldensoep leken ook het gevolg van te veel hallucinogene drugs: onsamenhangend geneuzel over de aarde, de planeten en de kosmos.

Thielemans deed z’n uiterste best om de platgetreden paden te ontwijken en slaagde daar met verve in. Z’n immer rusteloze ondersteuning was nergens te dominant en steeds aangepast aan z’n spelpartners. Eigenlijk was er slechts één echte climax, toen de drie naar het einde van de set gestaag intenser gingen spelen en bouwden aan een forse freakout. Op dat moment kwam ook Dans Dans vanuit de coulissen om de herrie nog uitzinniger te maken. Het was een even psychedelisch als opwindend hoogtepunt, dat het kwartier dat er nog op volgde overbodig maakte. Gelukkig kreeg je op het scherm te zien wat een losgeslagen evenementen Sun Ra’s concerten waren in 1968: happenings vol wild in het rond dansende muzikanten en Nubische schoonheden.

Geen idee of dit naar de normen van deze heren nu een geslaagde performance was of niet. Het was alleszins een belevenis waar niet echt een referentiekader voor beschikbaar is en die schipperde tussen ‘indrukwekkend’ (een paar keer), ‘irritant’ (idem) en ‘ronduit verwarrend’ (zowat de hele show). Er staat nog steeds geen maat of aardse beperking op Allen & co., dus space is nog steeds heel erg the place. Waar het dan allemaal over ging? Alles. En misschien ook niets in ’t bijzonder. Kan het iemand wat schelen? Far out, maaaan.

E-mailadres Afdrukken
 
Dans Dans + Cinema Soloriens & The Cosmo-Drama
http://www.thesunraarkestra.com/
www.thesunraarkestra.com
www.myspace.com/dansdans; http://www.facebook.com/home.php?#!/lyennmusic; http://www.facebook.com/home.php?#!/pages/Dez-Mona/139575263552; http://www.facebook.com/home.php?#!/pages/Flying-Horse

Recensies:
Flying Horseman :: Night Is Long
3
Strand :: Strand
Flying Horseman :: City Same City
I/II
Flying Horseman :: Navigate
Dez Mona :: A Gentleman’s Agreement
Flying Horseman :: Twist
Dans Dans
Dans Dans
Flying Horseman :: Wild Eyes

Interviews:
DIT WAS 2014: Bert Dockx :: '’Drone, Afrikaanse muziek, folk: voor mij is dat enen bak’'
"Live spelen is het doel, de plaat is het middel"

Live:
Flying Horseman :: 25 november 2015, Handelsbeurs
3 december 2014, Handelsbeurs
Strand :: 10 september 2014, AB Huis 23
Gent Jazz 2014
Damo Suzuki & Dans Dans :: 14 juni 2014, Le Water Moulin (Doornik)
Dans Dans & Marc Ribot’s Ceramic Dog :: 6 april 2014, Handelsbeurs
Bert Dockx & Mauro Pawlowski + Paal Nilssen-Love & Ken Vandermark :: 20 oktober 2013, Zuiderpershuis
Dans Dans + The Bad Plus :: 17 mei 2013, Handelsbeurs
Bert Dockx - ‘A Track’ :: 12 + 13 april 2013, Concertgebouw Brugge
John Cale :: 18 februari 2013, Vooruit
Follow The Sound :: 26 + 27 oktober 2012, De Singel
RAT Event: Sanne Van Hek Trio + Dans Dans + Chaos Of The Haunted Spire :: 16 oktober 2012, De Kreun
Dans Dans + Falling Man :: 20 januari 2012, Charlatan
Flying Horseman :: 24 juli 2011, Tour de Force (Borgerhout)

Artikels:
RAT EVENT 2012 (12/10 - 16/12) :: Impro à la carte

Nieuws:
Buitenkans: 'Covers door Bert Dockx' – 31/1 in De Roma
Bert Dockx in het Nederlands
Programma voor AFF is vrijwel volledig

Advertentie
Advertentie
Banner

TEST