Banner

Get Cape. Wear Cape. Fly.

25 april 2008, AB Club

Maïté Lê van - 28 april 2008

Soms doen we een beetje gek: we zien een naam als Get Cape. Wear Cape. Fly., vinden hem grappig en voor we het weten staan we op ’s mans concert. Met alle gevolgen van dien.

Sam Duckworth staat met zijn eenmansproject Get Cape. Wear Cape. Fly. voor de tweede keer in een week tijd in de AB. Exact een week geleden speelde hij nog het voorprogramma van The Kooks. Dat blijkt zo zijn vruchten te hebben afgeworpen, want een deel van hun krijsende fanclub heeft de weg teruggevonden naar de ABClub.

De 22-jarige Brit is echter geen nieuweling. Met zijn debuut uit 2006 werd hij doodgeknuffeld door de Britse bladen die van hun onderwerpen graag een hype maken. Op zijn nieuwe album, Searching For The Hows And Whys, presenteert hij een voller geluid met violen, geluidssamples en blazers, met dank aan producer Nitin Sawhney en gastzangeres Kate Nash. Live steunt hij op een drummer, een laptop en zijn akoestische gitaar. Deze artificiële bezetting werkt echter meteen in zijn nadeel. De bliepjes, strijkers en backing vocals die welafgemeten uit de computer komen, klinken wrang boven de live drum en Duckworths gitaarspel. Het is een beetje karaoke zonder scherm. De zanger compenseert met grote gebaren en een bevreemdende stadionrockstem. "It doesn’t matter that this song has a simple tune", zingt hij en dat hij het beter "simpel" had gehouden — als in solo en akoestisch — blijkt later in de set met "Whitewash Is Brainwash", waarin hij halverwege de laptop uitschakelt en in zijn eentje verdergaat. Deze solomomenten — ook hernomen in de bissen met "Lighthouse Keeper" en "Postcards From Catalunya" — verwarmen de zaal effectiever dan de lagen strijkers die uit de computer vloeien. Het past simpelweg ook beter bij de boodschap die Duckworth wenst uit te dragen. De Batman-gedachte schuilt namelijk niet alleen in zijn artiestennaam, maar ook in elk van zijn songs: fair trade, antiglobalisering, vrede,... Zijn wensen zijn zo idealistisch dat ze vaak naïef overkomen. "I could build you a tower / I could set you apart from all the wars and the violence towards the pure of heart," suggereert hij in de gelijknamige song, waarin hij in één adem ook de problemen in het Midden-Oosten, de nucleaire dreigingen van Noord-Korea en de schietpartij op Columbine High School bespreekt. Hoe graag ook, Bob Dylan (of Bright Eyes) it ain’t, want te weinig diepgang hier.

Neen, dan liever de uitstekende covers die hij volledig en zonder laptop naar zijn hand zet. Drie hippe recente danshits worden door een eenvoudige gitaartwist omgetoverd tot iets dat schoonheid benadert. "D.A.N.C.E." (Justice), "Over And Over" (Hot Chip) en "Golden Skans" (Klaxons) vloeien als vanzelfsprekend samen en lokken het grootste applaus uit, hoewel de fans even trouw zijn aan Duckworths eigen werk. "Find The Time", uit het laatste album, wordt luidkeels meegezongen en zowat alle nummers uit het eerste album Chronicles Of A Bohemian Teenager worden op herkenningsapplaus getrakteerd.

Get Cape. Wear Cape. Fly. is — zoals de naam het zo goed suggereert — een grootmoedig groepje met mooie ideeën, maar met een uitvoering die daar soms haaks of alleszins bevreemdend op staat. Deze zomer te onderzoeken op Pukkelpop — een belofte van Batman himself.

E-mailadres Afdrukken