Banner

MARKTROCK 2007

Mintzkov + Ex-Drummer Live + Stijn + Daan

12 augustus 2007, Oude Markt

Joris Vanden Broeck; Matthieu Van Steenkiste - foto's: goddeau-archief - 15 augustus 2007

Marktrock mag dan vernieuwd zijn en het hoofdpodium naar het Ladeuzeplein verplaatst, de Oude Markt neemt op de laatste dag nog eens echt revanche: met niets meer dan Belgische toppers bewijst de langste toog dat de concurrentie met een winderig tochtgat als het Ladeuzeplein eigenlijk beneden haar niveau is. Er is maar één festivalplein waar zoveel sfeer kan hangen.

Een goed gevulde zomeragenda: eindelijk valt het Mintzkov te beurt en dat is niet meer dan terecht. Met 360° heeft het vijftal een heerlijke rock-cd uit in de stijl van de vroege jaren negentig: zonder franjes, enkel de gitaarmuziek telt. Vanzelfsprekend is Lies Lorquet nog altijd de Kim Deal van de lage landen die het groepsgeluid bepaalt met haar stuwende bas en haar backingzang die het stemgeluid van voorman Philippe Bosschaerts van de nodige bijkleuring voorziet. "Return & Smile" bloeit mooi open dankzij de synths van Pascal Oorts, en "Ruby Red" is de supersingle die deze band nog nodig had. Prachtgroepje, dat nu vooral niet opnieuw vier jaar mag wachten om een opvolger te maken.

Ex-Drummer Live is het zomervehikel van een drietal bands, aaneengepraat door komiek Gunther Lamoot, die de vuilbekkerij van de film Ex-drummer van muziek voorzien. Madensuyu mag als eerste het podium op en in de beperkte tijd van slechts twee nummers walst het Gentse duo over het publiek. Tijdens "Papa Bear" en "Suck On More To Come" verzoenen agressiviteit en tederheid zich tot een rillingen veroorzakend geheel dat diepe indruk nalaat en de lat zeer hoog legt voor The Experimental Tropical Blues Band. Die gaat niet zo diep als Madensuyu, maar met zijn kruising tussen punkrock en pubrock toont het trio zich van een zeer sterke kant en laat het zien dat het meer to the Point is dan Lamoot.

Het enige probleem aan de Ex Drummer-show is dat je het gevoel hebt enkel de aperitieven te krijgen, en dat door de korte duur van de concerten de volledige maaltijd aan je voorbij gaat. Alleen Millionaire, voor de gelegenheid met Flip Kowlier als bassist, krijgt de kans dieper op de zaken in te gaan en doet dat ten gronde. Met een zinderend "White Light/White Heat" van The Velvet Underground zet de band de bakens uit van een concert dat zo verschroeiend is als een kernexplosie. Een concert ook dat hopelijk de roddels over een split van de kaart veegt. Met een destructief "Mongoloid", een in your face "Welgemeende Fuck You" en prijsbeest "Champagne", waarbij alle meters voorbij het rood gejaagd worden, bevestigt Millionaire zijn status als ’s lands meest opwindende rockband. De Oude Markt wordt met de grond gelijkgemaakt, al lijkt het plein dat zelf niet helemaal te beseffen.

Dat staat immers te wachten op het optreden van Stijn, waarbij het geil van de trappen druipt. De man is van soloartiest inmiddels verveld tot groep, en stoomt niets ontziend funky over de hoofden heen tot geen heup nog stilstaat. "Lickacapella" wordt dan wel schroomvol stilgelegd ("Ik kan dit niet maken. Te veel jong volk op het plein"), maar enkel om plaats te maken voor het even bronstige "Sexjunkie". ’s Mans band met op trompet onder andere John Birdsong, een oud-medewerker van Beck, speelt strak en groovy en stuwt de show mee naar een hoogtepunt met onder andere nog een Doe Maar-cover. Dit was wel héél erg "Hot & Sweaty".

Daan krijgt één uur en tien minuten speeltijd, vooraleer Discobar Galaxie de Oude Markt de nacht indraait. Geen tijd dus om tijd te verliezen, vanaf opener "Mirror" krijgen we enkel de hoogtepunten uit ’s mans oeuvre. Voor de gelegenheid in een rood pak gehesen hijgt de man (misschien eens wat minder roken?) zich van de ene fotogenieke pose naar de andere, terwijl ook zijn band hem de trouwe steun bewijst waarop hij vlot kan meesurfen.

Muzikaal gaat het van fout naar fouter met de technoriedels van "Victory" over het camp-Duits van "Promis Q" ("Een song waarvan ik wou dat ik hem nooit had geschreven") naar de beukende house van "Housewife". Daan verkent de hoeken van het podium, doet de Oude Markt als bisnummer meezingen met "Zie ik de lichtjes van de Schelde", en brengt het plein naar een delirium met een uitzinnige versie van "Housewife". Gewonnen spel? Een pure soloslim, royal flush en poker tegelijk. Wat een afsluiter van een al bij al matig Marktrock. Zolang de hausse aan inlandse muziek blijft duren (laten we volgend jaar ook eens al die leuke Waalse bands niet vergeten!) zit de Oude Markt met zijn Belgisch concept gebeiteld.

E-mailadres Afdrukken
 
MARKTROCK 2007 :: Mintzkov + Ex-Drummer Live + Stijn + Daan

Uit ons archief
Banner

TEST