Banner

Reena Riot

22 februari 2019, Handelsbeurs Gent

Kathy Van Peteghem - foto's: Karim Hamid - 23 februari 2019

Het zijn intense maanden voor Reena Riot, zo vertelde frontvrouw Naomi Sijmons ongeveer halfweg het optreden. Veel mooie momenten, nu debuutalbum “NIX” eindelijk in de platenrekken ligt en de goede recensies aan elkaar rijgt, maar ook mindere momenten, met het afscheid van Willy Willy midden deze week.

Nu Sijmons zich gesterkt voelt door haar bandleden, begint ze zich ook op het podium meer en meer als een echte frontvrouw te gedragen. De aanwezige fotografen hadden dan wel het meeste aandacht voor haar, maar zij is niet te beroerd om af en toe eens te checken of de rest wel nog “mee” is. Nu is een optreden in de Handelsbeurs wel een echte thuismatch, maar toch was het publiek eerst nog wat afwachtend. Het trucje om het publiek er wat meer bij te betrekken, is vragen om even wat mee te zingen, wat op eenvoudig verzoek bij “Undone” gebeurde. Slimme zet, en het ontdooide de sfeer wat.

De songs, daar draait het op “NIX” om. En die lijken live nog krachtiger dan op plaat. Al kwam het allemaal wat rustig op dreef, met een steengoede Alan Gevaert op “Good Old Waltz”: nooit geweten dat een zo simpele bassriff zo dodelijk efficient kon zijn. En “Bird” was dan weer een mooie ode aan Willy Willy, waarin Sijmons zo mooi en teder zong, dat ze niemand onberoerd liet.

Het is duidelijk dat Reena Riot een goed op elkaar afgestemde bende muzikanten is: het is moeilijk om ergens een technisch foutje te vinden, of het moet die bijna-botsing tussen Gevaert en Thomas Werbrouck zijn, of die ene loop die wat te lang bleef doorlopen. Maar dat maakt allemaal niet uit, want het maakt deel uit van wat live echt betekent: de kans om loos te gaan op het einde van “Knife”. Waarna Gevaert de toon zette in “All Systems Down” en voor eventjes welverdiend de aandacht opeiste. Het leek wel of de rest hierop gewacht had om al hun demonen in 5 minuten uit te drijven. En “Tonight” baadde in een sinister en voodoo-achtige sfeer, met dank aan het puik drumwerk van Bernd Coene, die trouwens ook als achtergrondzanger meer dan eens de sfeer bepaalde.

De solide rechterhand in alle Reena Riot-avonturen is gitarist Jan Myny. Het duurde echter tot het bisnummer vooraleer hij echt op de voorgrond trad. Maar vergis je niet: dat gitaargeluid, dat tegelijk zo catchy en toch no nonsense rock is, wordt ook door hem bepaald.

Het releaseconcert van “NIX” was als een dieseltrein die zich misschien iets te traag op gang trok, maar eens op snelheid nog moeilijk te stoppen was. Zo hebben we het graag, heren en dames programmatoren van de zomerfestivals: heeft u nog ergens een gaatje te vullen in uw line up?

E-mailadres Afdrukken
Tags: Reena Riot