Banner

Boomtown Festival

19, 20 en 21 juli 2017, Gent - Pagina 2

Lennert Hoedaert & Kathy Van Petegem - 23 juli 2017

Vrijdag 21 juli

Boomtown is ook: het perfecte baken om tijdens de Gentse Feesten te ontkomen aan de verleidingen van de Vlasmarkt. En op de nationale feestdag had het festival op de Kouter een wel zeer interessante affiche die enkele magische momenten opleverde, mede dankzij de 2 Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske en een nagenoeg perfecte set van Oathbreaker.

Al meer dan dertig jaar bestaat het liveprogramma van de Nederlandse radiolegende. Speciaal voor Boomtown plande Kroeske vijf dagen lang akoestische sets in in de bar van Hotel Ibis Opera, op de Nederkouter, en dus vlakbij de Boomtown-locatie. Arno, Foo Fighters en Sepultura behoren tot zijn favoriete sessies, we zijn er 100 procent zeker van dat Amenra nu ook in dat ererijtje mag.

Van een groot festivalpodium op Dour naar een superintieme setting: het moet voor de deelnemende bandleden Colin H. Van Eeckhout, Mathieu Vandekerckhove en Lennart Bossu een hele aanpassing zijn. Intiemer kan haast niet. Je ziet de vingers over de gitaarnek glijden, je voelt en ziet opperste concentratie. Dat een kerk een speciale zetting is, is logisch, maar van een lobby hadden we dat nooit gedacht. Eerst worden twee nummers van Afterlife gebracht, dan "Het Dorp" van de in 2015 overleden Zjef Vanuytsel (zie video hieronder). De spaarzame tokkels van Bossu gaan een breekbaar duet aan met de broze, kippenvelopwekkende stem van Van Eeckhout. Wat een mooie ode.

Nadien is het de beurt aan twee leden van Supertired om drie akoestische nummers te brengen: zanger-gitarist Edward Godby met akoestische gitaar en drummer Wim Coppers met een handdoek op de snare. Want alles moet breekbaar blijven klinken. Wederom komen de naakte versies van prachtsongs volledig tot hun recht. Vooral "All That’s Gold", het openingsnummer van hun debuut Supertired (checken, die plaat!), blijkt een mooi voorproefje van hun show, ruim twee uur later in de Handelsbeurs.

Hoewel het niet bepaald een groep is voor op een groot podium, weet het viertal -- met ook leden van Rise And Fall, Castles en Hitch -- meer dan te overtuigen. En niet alleen met songs die rechtdoor rocken (met invloeden van zowel punk, nineties gitaarpop als posthardcore), maar ook eens gas terugnemen ("Their Designs"). Deze adjectieven blijven echter altijd van tel: superkrachtig, superpassievol en supergroovy.

Ondertussen bouwt Shht op het grote podium op de Kouter een absurd feestje, met onder andere een wel zeer eigenzinnige versie van "Bohemian Rhapsody". Wat valt nog op? Naast vijf bandleden ook drie figuranten op en rond het podium: eentje die doodleuk een boekje leest, een tweede die er gewoon voor piet snot bij staat en een derde met een ludieke pruik die zich in de frontstage begeeft. En voor de gelegenheid is de band getooid in truitjes van de Rode Duivels. Helaas valt er over de muziek veel minder te vertellen. Misschien wel de perfecte voorbereiding voor de kolder van Kenji Minogue, elders gevonden vergelijkingen met Evil Superstars vinden we voorlopig veel te hoog gegrepen.

Véél serieuzer gaat het er aan toe bij Oathbreaker. Waarom nog eens deze band aanschouwen, amper een week na hun passage op Dour? Gent is hun thuisstad, de Handelsbeurs is de perfecte locatie en lokt een trouw publiek; dat allemaal zou moeten culmineren in een knalshow. En dat gebeurt ook.

Maar eerst mag Anne Van De Star met hypnotiserende, haarfijne beats het publiek verwonderen. Net als Oathbreaker is dit veel meer dan muziek. Of het nu elektronica of metal is, dit soort klanken lijkt het zuiver muzikale te willen overstijgen. En daar slaagt ze met verve in.

Vervolgens zet de prachtige intro "10:56" de perfecte toon voor een uurtje verschroeiende, maar sfeervolle black metal. Caro Tanghe, in zichzelf gekeerd en met de haren voor het gezicht, is perfect bij stem. Ook de rest van de groep verkeert in bloedvorm -- wat wil je, na meerdere tours in Europa en de Verenigde Staten. Van "Second Son Of R." tot afsluiter "Needles In Your Skin" worden we aan de grond genageld. Dit is Oathbreaker op zijn best. Vooraan zien we enkel knikkende hoofden; een indrukwekkend zicht dat doet denken aan devote optredens van Amenra. Dus als je deze show gemist hebt: in september volgt nog een kans op Leffingeleuren.

Buiten maakte Pomrad het goede weer. De band is de perfecte opwarmer voor Kenji Minogue: geschifte teksten (als die er al waren), funky beats en een frontman die er duidelijk zin in heeft. Die frontman, bij de burgerlijke stand bekend onder de naam Adriaan Van De Velde, is ook de bezieler van de bende. Zijn beatgrage drummer en springerige keyboardspeler (Senne! Guns!) zorgen wel voor een sterke backbone, maar de ster van de avond is duidelijk Van De Velde zelf, die heel goed naar de vroege Prince en The New Power Generation geluisterd heeft.

De songteksten hebben niet veel om het lijf, net zoals de songtitels ("Ja, nee, ja" iemand?), maar dat maakt allemaal niet uit. Van De Velde gaat tekeer op zijn keytar en leeft zich geweldig uit. Het talrijk opgekomen publiek gaat vlotjes uit de bol. Funk op de nationale feestdag? Ja, dank u!

Na de razernij van Oathbreaker volgt de loutering met een duoshow van CHVE en Syndrome, de soloprojecten van Van Eeckhout en Vandekerckhove -- jup, er is geen ontkomen aan. Eerst mag Van Eeckhout zijn universum opzetten met ijle stemmen en draailiergeluiden. We dachten dat we er alles van gehoord hadden. Toch niet: wat een locatie niet allemaal kan verwezenlijken. De Handelsbeurs is nu de ideale locatie voor de donkere drones. Na een halfuurtje gaat zijn trance-opwekkende muziek over in Vandekerkchoves al even zinderende gitaarlijnen. Die laatste heeft iets minder tijd en dus is zijn set minder lang uitgesponnen, maar daarom niet minder magisch. Vandekerckhove zorgt voor de betoverende slotnoten van een dag waarin alles leek te kloppen. Maar volgend jaar mag de foyer wel terugkomen in de Handelsbeurs. Pretty please?



E-mailadres Afdrukken
Tags: Boomtown