Soulwax

11 april 2017, AB

Mattias Baertsoen - foto's: Nathan Dobbelaere - 13 april 2017

Wij bleven het maar herhalen, tot vervelens toe. Tot de groep meer dan tien jaar lang haast niets van zich liet horen, en we er zelf aan begonnen twijfelen. Maar vanavond zetten de heren onze stelling zelf kracht bij: Soulwax is beste (live)band van het land.

Vorige zomer op Pukkelpop, toen Soulwax zijn comeback in eigen land vierde, liet de groep ons nog in dubio achter. De nervositeit viel toen van het broederpaar hun gezichten af te lezen, ze brachten een korte set waarin schetsen van nieuwe nummers aan bod kwamen, die echter helemaal nog niet op punt stonden. Intussen is FROM DEEWEE, het nieuwe album waar ze toen in alle stilte aan werkten, een feit, en is het bovendien één van de pittigste platen van dit voorjaar. Naast Stephen en David Dewaele speelden ook oudgediende Stefaan Van Leuven, toetseniste Laima Leyton en maar liefst drie drummers (waaronder Igor Cavalera, ex-Sepultura) het album mee in. Eén voor één vallen ze vanavond in, wanneer de broers achter hun gigantische modulaire synthesizer opener "Preset Tense" in "Masterplanned" laten overgaan, meteen gevolgd door een loepzuiver en veerkrachtig "Heaven Scent", waar geen greintje vet meer aan hangt.

Leugenaars zijn het, die Dewaeles. In een recent interview getuigde de jongste van de twee dat hij eraan twijfelt of hij en zijn broer wel perfectionisten zijn. Uiteraard zijn ze dat wél. Want, vergis u niet, alles wordt vanavond live gespeeld, wat geen sinecure is voor deze sterk elektronisch getinte muziek. De drie drummers bijvoorbeeld blijken geen gimmick, maar spelen ieder hun eigen motief, op de microseconde getimed, zoals het alles verpletterende drumsalvo van Cavalera dat "Missing Wires" inleidt. Ook de electropunk van oudje "Krack", dat meermaals tot een hoogtepunt gebracht wordt, vormt gefundenes Fressen voor de Braziliaan. Soulwax zijn drang naar volmaaktheid uit zich ook in het doortrekken van zijn gestileerde zwart-wit esthetiek van hun eigen DEEWEE-label, naar het podium. Alle zeven verschijnen ze in wit hemd en zwarte broek, en centraal blinkt het robothoofd dat ook de hoes van FROM DEEWEE siert.

Net als op dat album, toont de band ook vanavond zijn menselijke kant. Tijdens een aantal nummers komt Stefaan Van Leuven van achter zijn synthesizermuur gekropen om zich uit te leven op zijn oude liefde, de basgitaar. Voor "Do You Want to Get Into Trouble?" vervoegt Stephen Dewaele hem zelfs op gitaar, en krijg je een glimp te zien van hoe het allemaal ooit begon. Het nummer loopt naadloos over in een dreigend "My Tired Eyes", wanneer de lichten plots blauw kleuren, wat wel past bij de melancholische, Nordic Blue ondertoon ervan. "Transient Program for Drums and Machinery" klinkt potiger dan op plaat, de drums beuken erop in en de achterdrondzang van Laima Leyton -- die zich trouwens mevrouw Cavalera mag noemen, gaven we dat al mee? -- zorgt voor een meerwaarde.

"It’s just another excuse om hier te spelen voor jullie", zo leidt Stephen Dewaele het gelijknamige nummer in. Welopgevoede jongens, die Gentenaren. De song ontaardt in een ware rave en vormt de aanloop richting een explosief slot. De broers wisselen een blik, lachen hun tanden bloot en draaien hun synth nog eens volledig open tijdens "E-Talking" en "Miserable Girl", waarbij het flink naar adem happen is in de moshpit die zich voor het podium gevormd heeft. Een sexy en meeslepend "Goodnight Transmission", dat de band nog maar voor de tweede keer live brengt, vormt het ultieme orgelpunt van een uitstekende, nagenoeg perfecte show.

En of de Soulwaxmachine vanavond op gang kwam. Je stond erbij en keek ernaar, vaak met open mond. Dit was Soulwax Grand cru. In hun thuisstad Gent duiken steeds meer groepen op die schatplichtig zijn aan dit broederverbond, maar zelf zijn ze die stad inmiddels lang ontgroeid. Dit Soulwax is te groot voor Vlaanderen, te groot voor België. Dit is een vaderlandse act die makkelijk mee kan met de internationale top.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Soulwax