Banner

Boomtown Festival

21-25 juli 2015, Kouter (Gent) - Dag 5

(lh), (mvs) - foto's: Diederik Craps, Jens Baert, Philippe Denayer, Jeroen Vanneste - wannabes.be - 22 juli 2015

En ook de laatste dag van Boomtown was een schot in de roos. Condor Gruppe en Dans Dans — niet alleen twee Belgische topbands, maar misschien wel de beste van het moment — gaven alweer memorabele concerten, maar ook het Deense Blaue Blume zorgde voor de nodige euforie.

Na luttele optredens en enkele 7”—platen bracht de Antwerpse supergroep Condor Gruppe vorig jaar eindelijk zijn debuut uit waarmee het meteen de hoge verwachtingen inloste. Het werd een prachtplaat met negen nummers die die invloeden uit de muziek én film van de jaren zestig en zeventig tot een authentiek en origineel geluid kneden. Niet moeilijk met zo’n indrukwekkende line-up: Michiel Van Cleuvenbergen, Jan Wygers, Krist Torfs, Kris Delacourt, Milan Warmoeskerken, Elko Blijweert en Stijn Michielsen zijn stuk voor stuk rasmuzikanten die hun sporen verdien(d)en bij onder meer Creature With The Atom Brain, Meuris, Mauro, Deadstop, Flying Horseman. Ook live imponeren ze wederom van begin tot einde.

Het begint al goed met “Philomena” waarin de zanglijnen worden geneuried op een heerlijke surfmelodie. Gitaristen Van Cleuvenbergen en Warmoeskerken sleuren je nadien verder mee in een fascinerende muzikale reis (“Digging For Gold”). “Ondt Blod” blijft dan weer de meefluitsong bij uitstek. Ook “Vocazione” wordt met imponerende projecties erg sterk ingezet. Maar er is nog meer te horen dan lekkere surfgitaren en de invloed van Italiaanse componisten, want Dirk Timmermans brengt ons in nog hogere sferen met prachtig trompetwerk. Dat mag hij nog eens overdoen in “Righteous Jam”, dat verder wordt opgesmukt met tekenfilms uit de jaren stillekes. Het zwoele woestijnsfeer bereikt zijn hoogtepunt in “Cardinale” en “Dusty Fingers”, waarin de percussie ook hypnotiserend en groovy klinkt. Ook “Bismantova” en “Sabba” zijn moeilijk in te delen in een muzikaal vakje. Condor Gruppe is als prachtig wegdromen in een mysterieus landschap.

Nog meer prachtige geluiden krijgen we te horen dankzij het Deense Blaue Blume. Na een indrukwekkende passage op Glimps Festival vorig jaar mochten ze nog eens terugkomen naar Gent. De droompopband viel ergens in 2014 voor het eerst op met het briljante “In Disco Lights”, waarmee ze klonken als een heerlijk glamoureuze versie van The Smiths, maar live laat het viertal bij momenten een ander (versta: harder en meer uitgesponnen) geluid horen. Bij momenten, want met een nummer als “Candy” zou Blaue Blume kunnen deelnemen aan het Eurovisiesongfestival.

De droompop neigt enerzijds met een nummer als “Lemon Tree”, afkomstig van de superbe EP Beau & Lorette uit 2014, naar The Pains Of Being Pure At Heart, anderzijds flirt de band uit Kopenhagen met de grenzen van de kitsch. De falsetstem — you love or hate it — van Jonas Smith is daarbij het meest in het oor springend. Vergelijkingen met Anthony & The Johnsons zijn dan niet ver weg. Blaue Blume schuwt de pathos niet en speelt daardoor soms met iets te veel overtuiging, maar dat betekent niet dat het een slecht optreden was. Wel integendeel. Blaue Blume zweeft constant tussen prog, subtiele shoegazing en pure pop en dat maakt het net interessant. Deze jonge band is dus nog lang niet uitverteld.

De stijl van headliner Dans Dans is daarentegen wel al geheel duidelijk en die is compromisloos én waanzinnig sterk. Gitarist Bert Dockx voelt zich ondertussen al wellicht een kind aan huis in de Handelsbeurs en gaat dan ook van bij de ruige opener als een wilde tekeer op het podium. Het latere uur is bovendien ook perfect voor een duistere nachtband als Dans Dans. Nummers gaan we niet noemen, want elk, maar dan ook elke compositie staat op ontploffen en sleurt ons mee in duister universum. Dans Dans doet je trillen op de benen van de intensiteit.

We zullen het nog een keer uitleggen: Dans Dans ontkent zich telkens tot een indrukwekkende live-band. Het geheim daarachter? Dockx vormt samen met bassist Fred Lyenn Jacques en drummer Stevan Cassiers als het ware een Heilige Drievuldigheid. Ze zijn de heersers van de gestructureerde chaos. We zagen het al in alle vroegte op Cactus Festival: ze staan zeer dicht en naar elkaar toe te spelen. Het maakt niet uit hoe groot het podium is, de broeierige climax komt telkens als een mokerslag aan. Ook het publiek is in extase en krijgt zelfs wanneer de band over zijn tijd zit er nog een encore bovenop. Dans Dans was perfecte afsluiter van een alweer ijzersterke Boomtown-editie, waarin de Belgen een glansrol speelden. De muziek, pintjes en burgers zullen gemist worden. Volgend jaar evenveel lekkers graag!



E-mailadres Afdrukken
 
Boomtown Festival

Advertentie
Advertentie
Banner

TEST