Banner

Kings Of Convenience

Karlien Vermeulen - 13 november 2009
Koninklijk Circus, Brussel, 9 november 2009

Hoog vanboven in de nok van het oude Brusselse stadscircus zaten we vol spanning te wachten op de eerste noten van Kings Of Convenience's eerste Belgische concert. Zoiets vertaalt zich niet zelden in torenhoge verwachtingen, die veelal een garantie zijn voor enorme teleurstellingen na afloop. Welk van beide het geworden is, daarvoor laten we u nog even in spanning.

Gedurende het eerste halfuur van de set beklommen Erlend Øye en Eirik Glambek Bøe samen het podium. Meteen bleek dat ze niet veel meer nodig hadden om het laaiend enthousiaste publiek op hun hand te krijgen. De op het eerste gehoor eenvoudige songs van het duo vulden zonder problemen de enorme ruimte. De beklijvende melodieën die de Noren sinds enkele jaren op ons afvuren zullen daar steevast voor iets tussenzitten. 'Declaration of Dependence', hun derde langspeler, liet ons reeds kennismaken met de gestripte versie van Kings Of Convenience. Exit drums, fagot en guestappearances als die van Feist.

Menig intro werd op gejoel onthaald, hoewel iedereen die eerlijk is met zichzelf bekennen moet dat ze in se allemaal wat op elkaar lijken, die liedjes van Kings of Convenience. Toch zat de sfeer er meteen in en de benen stilhouden werd een steeds moeilijkere opdracht. Toen violist Tobias Hett en Davide Bartolini op contrabas de Kings vervoegden (in deze formatie werd ook het laatste nieuwe album opgenomen) schoot het tempo de hoogte in en werd er op de bühne zowaar schuchter rondgedanst. 'Rule my World' werd voor de gelegenheid bijna verdubbeld in lengte en afgewerkt in ware Whitest Boy Alive-stijl.

Beweren dat Kings of Convenience een interessante, vernieuwende of spannende band zou zijn, is je reinste boerenbedrog. Tot spijt van wie 't benijd moeten we bekennen dat ze zelfs zonder deze troeven achter de hand enorm kwalitatieve, intimistische concerten afleveren (voor zover we dan vergelijken kunnen). De set werd rustig opgebouwd, kreeg steeds meer vaart om tenslotte uit te monden in een haast uitzinnige versie van 'I'd Rather Dance With You'. Dit alles zonder speciale truken, maar gewoon met oerdegelijk gitaarspel en ijzersterke nummers klaarspelen, getuigd van pure klasse.

Jammergenoeg leeft Erlend Oye in de veronderstelling dat er een schitterend stand-upcomedian aan hem verloren is gegaan. Tussen de nummers door was hij steeds in voor een flauwe grap, nergens op slaande kwinkslag of een schertsende opmerking richting babysitloze moeder die er niets beters op gevonden had dan haar addergebroed mee naar de show te brengen. Iemand mag hem, liefst zo spoedig mogelijk, gaan vertellen dat hij zijn onzekerheid mag laten varen wat zijn kennis en kunde betreft. We hebben immers wél genoeg aan zijn muziek alleen. De smalltalk mag in de toekomst thuisblijven, de Kings of Convenience moeten daarentegen zo spoedig mogelijk weerkeren.
E-mailadres Afdrukken
 
Kings Of Convenience

Uit ons archief
Banner

TEST