Banner

Lily Allen

Tine Maesen - foto's: Robin Dua - 24 oktober 2009





(organisatie Live Nation)

De weg die Madonna jaren geleden - wijdbeens en voorzien van indrukwekkende bronzen puntboezem - in een frigide wereld wist te plaveien, wordt dezer dagen druk bewandeld door de ene na de andere 'new queen of pop'.
Een van die nieuwe koninginnen die het rijk van vuilbekkerij, drank, talloze outfits en de tabloids met ijzeren hand regeert, is Lily Allen.
Ze begon enkele jaren geleden nog als een prinsesje dat met 'Alright, Still' een plaat maakte die je zonder problemen fluitend de dag doorkreeg en die de nodige liefdesperikelen wist uiteen te zetten.

Prinses La Allen heeft ondertussen het glamourgehalte van haar carrière hoger en hoger weten op te krikken en met haar nieuwe plaat laat ze ook weten dat ze wel degelijk iets te vertellen heeft en een mening heeft over de grootste wereldse kwesties.

Het was haar derde doortocht in de België dit jaar en het tweede concert van deze Europese reeks. De Lotto Arena, die ter gelegenheid van het niet volledig uitverkochte concert verkleind was, was haar tussenstop. A glitter girl in the city of diamonds.

Lily had het grootst aangepakt; een soundmixshow trap (inclusief de oplichtende tredes), kostuumwissels en veel rook om zich in te hullen. Ze verscheen op haar kolossale trap in een outfit die het midden hield tussen Pebbles van de Flinstones, Betty Page, Kylie Minogue en Kimberly (het sterrenmeisje, jawel); drie royale sterren op haar gezicht, een strak luipaardentopje, afgewerkt met panty's met naad en ingewerkte zwarte kniekousen. Wijselijk had ze de torenhoge naaldhakken beneden laten staan om een blooper van jewelste te vermijden tijdens het eerste nummer van de set, 'Everyone's at it'.

Het verliep allemaal niet zo vlot, haar zang vervloog in de erbarmelijke geluidsmix van de band die klonk alsof ze in een aquarium speelden met een volledig in de soep draaiende baslijn. Geen opsteker voor een van haar beroemdmakertjes 'LND', dat ook nog eens abrupt werd afgebroken om 'Back to the Start' in te zetten.

Halverwege de set, die ze lustig drinkend - dat spul met een rietje zal heus geen water zijn geweest - en rokend doorbracht, wist ze zich min of meer te verontschuldigen voor haar niet ten volle gebrachte zang of het soms schaamteloos niet-zingen, maar het gewoon overlaten aan de opname die meespeelde. Ze had last van een keelinfectie en liet dit nog eens duidelijk onderstrepen door haar crew die subtiel thee aanvoerde in een kopje dat ze nog bij de 90-jarige buurvrouw om de hoek waren gaan lenen.

Toch liet ze af en toe nog merken dat ze echt wel een stem als een klok heeft. 'He Wasn't There' was zo een alleenstaand moment van puur vakmanschap.
Maar ondanks haar enorme stem en haar talent, is en blijft ze een jong meisje dat af en toe geen blijf weet met zichzelf. Tussen de nummers die ze als een krolse kat afwerkt, weet ze niet goed hoe te reageren en kijkt ze na zoveelste giechel te hebben uitgebracht, een beetje hulpeloos naar haar 40-jarige wederhelft in de coulissen.

Maar het leek het jonge grut dat massaal was komen opdagen voor haar concert allemaal niet te deren. Want wanneer ze trippelend op haar stiletto's het podium verlaat, de laatste tonen van 'The Fear' achter zich latend, krijgt ze een uitzinnig applaus van de jonge deernes die allemaal wel eens een "Fuck You" tegen het leven willen roepen, liefst even feilloos gekleed als hun al even jonge voorbeeld.

Toch zouden de meeste moeders de badpakoutfit die Lily voor haar bisronde had uitgezocht, niet meteen met vol enthousiasme voor hun dochterlief zouden goedkeuren. Een décolleté die tot aan haar navel liep, haar borsten hoogstwaarschijnlijk goed vastgekleefd om nog een nipplegate te vermijden, broekspijpjes net tot onder haar ronde achterwerk en voorzien van torenhoge knielaarzen.
Zo speelde ze toch nog met volle overgave 'Not Fair' en coverde ze de dame die al de hele avond in menig achterhoofd hing, Britney Spears. 'Womanizer' was overigens niet haar enige cover, maar ook 'Oh my God' (Kaiser Chiefs) dat ze met Mark Ronson aanpakte en 'Naive' van de ooit door haar op de korrel genomen The Kooks, mochten van de partij zijn.
Dat 'Fuck You' de onvermijdelijke afsluiter was van haar doortocht in de Lotto Arena, mag uiteraard niet verbazen.

Een Lily Allen in een Spearsvacht is entertainend, maar helaas iets te plastic om echt aux sérieux genomen te worden. Volgende keer toch maar gewoon een kleiner podium, een betere geluidsmix en een schattig jurkje!

Meer afbeeldingen Lily Allen.
E-mailadres Afdrukken