Banner

Daan + Madensuyu

Tine Maesen - foto's: Robin Dua - 17 augustus 2009





Uit de bossen van Gent kwamen ze met twee, het haar weelderig op het hoofd en de drums en gitaar zoals immer stevig in de aanslag houdend; Madensuyu. Hun 'Woman' mocht als eerste het publiek in wandelen, met het overheerlijke 'Fafafafuckin'' in haar kielzog. Hoewel de heren even dreigend als een opkomend onweer door het Rivierenhof wervelden, weigerde de bliksem in te slaan bij de horden vrouwen die op hun paasbest gekleed waren voor een van de meest sexy mannen in België. Hier en daar wonnen ze toch nog enkele mannenzielen die zich lieten gaan in 'Oh Frail', maar Madensuyu besloot het bij slechts zes nummers te houden. Pieter-Jan wist wel nog mee te geven dat hun albums langer duren dan hun set als voorprogramma van Daan.

De spanning die in het OLT hing, was haast voelbaar. Het vrouwelijke deel voelde de tintelingen al om Daan en de mannen zaten duidelijk wachten op de eerste aanblik van Isolde Lansoen.

Wanneer Daan na een lange intro van z'n band 'Exes' op de piano inzette, profiteerde hij al van de ver ondergaande zon, blinkend in het spotlicht dat op hem gericht stond. Zijn stem was nog niet optimaal en meer dan ooit slikte hij de klanken van z'n nummers in. Het gemis van zijn volle stem werd opgevangen door Lansoen die in alle nummers stevig doorklonk.

Verscholen achter z'n zonnebril, hing hij rokend over de rand van zijn piano alsof hij aan de toog van z'n stamcafé zat. Hij mijmerde even hoe het voelde om weer terug te zijn in wat ooit zijn thuisstad was, hoestte een grote rochel op en ging verder met 'Friendly Fire'.

Daan had het de hele set niet onder de markt met z'n bindteksten ("De beste bindteskten spreek ik niet uit") en nog minder met de teksten van zijn eigen nummers. De pupiter met teksten naast de microfoon, telde blaadje na blaadje de duurtijd van de set af. Waar Daan tekortschoot in de kennis van zijn nummers, miste hij nergens in de kwaliteit van zijn performance. Hij ontpopte zich, niet in het minst dankzij het fantastische 'Icon', tot een incarnatie van the man in black Johnny Cash. Die zwarte zonnebril, zwarte pak, diepe stem... hij heeft alles mee. Hij maakte er een uitgebreide set van waarin naast zowat de het hele album 'Manhay' ook onder andere de fantastische Dead Man Ray-oldie 'Woods' en 'Fireproof' hun plaatsje vonden.

Hij wist zich samen met z'n band naar een hoogtepunt te werken met het elke luisterbeurt beter wordende 'Crawling from the Wreck' en het onvermijdelijke 'Swedish Designer Drugs'.

Mochten er nog filmrolletjes bestaan hebben, zouden er die avond honderden zijn opgegaan aan het kopje van Mr. Stuyven. Hij bedankte zijn uitzinnige publiek met de zeldzaamheid van een goede cover 'Fuzzy', uiteraard 'Housewife' en het wondermooie toemaatje 'Icon'. Een echte bis, maar in een ander jasje: allemaal rond de microfoon, Daan op gitaar en Otti van der werf aan de champagnefles. Nog een kurkje meer dat die avond knalde.

Afbeeldingen Madensuyu
Afbeeldingen Daan
E-mailadres Afdrukken
 
Daan + Madensuyu

Uit ons archief
Banner

TEST