Banner

Timesbold + Sleepingdog

Kristof Vande Velde - 25 mei 2008

Uit het mooie najaarsprogramma van Cactus pikten we er Timesbold uit om hun 'Ill Seen Ill Sung' eens van op een podium te kunnen horen. Bleek dat de Amerikanen niet gek veel van hun nieuwe album brachten en dat ze een labelgenote hadden meegebracht.

"We hebben een EHBO-kist bij, voor het geval ik op het podium zou bevallen," grapte Chantal Acda van Sleepingdog de avond op gang. De Belgische Nederlandse was in goede doen en het feit dat ze hoogzwanger was, had geen effect op haar zachte, hoge stem die ons tien songs lang van een voorprogramma voorzag. Sleepingdog blijft uitbreiden want had in vergelijking met hun support voor Monsoon nu ook Marc bij die een orgeltje, laptop en xylofoon voor zijn rekening nam.
Sleepingdog bracht vier nieuwe songs waarvan vooral het eerste - tja, hoe heet dat dan? - ons echt beviel. 'Your Eyes' en 'Alleys' bleken zeer de moeite, maar van datzelfde 'Polar Life' was het toch weer 'The Sun Sinks In The Sea' dat onze armharen even recht zette. De wat dreigende, overtuigende piano en Chantals krachtige stem werden perfect aangevuld met subtiele toesten van Dieter en interessante drones van Nick. Jammer genoeg hadden we af en toe het gevoel dat er naar een manier is gezocht om de extra instrumenten achteraf in de songs in te passen zonder dat het een overtuigend geheel vormt en ze dus overbodig worden.

Welk nummer om een set van Timesbold beter mee te beginnen dan het fantastische 'Bone Song'? Met de krachtige openingssong van 'Eye Eye' had de band rond Jason Merritt al snel een van hun sterkste pijlen verschoten. Iets minder compleet bleek de snelle versie van het daarop volgende 'When I Come Around' en dat lag vooral aan het gitaargeluid dat er maar niet kwam. "Dit is de eerste keer op deze tournee dat we technische problemen hebben." Bleek dat de gitarist zijn gitaar niet in zijn versterker had geplugd. Het voordeel van dit incident was dat er snel een losse, gemoedelijke sfeer aanwezig was, die mede door de kurkdroge humor van frontman Merritt gedurende de hele set aanwezig bleef. "I have nothing to say," zei hij toen er opnieuw technische problemen opdoken en iedereen verwachtte dat hij iets zou zeggen. Ditmaal waren het de keyboards die niet meer mee wilden.

Timesbold plukte songs uit hun hele oeuvre, waaronder ook een aantal gloednieuwe, pas verschenen op hun 'Sleight of Hand-Tour ep'. Hierbij volgden ze zelden slaafs de albumversies, maar waren meestal licht stilistische wijzigingen te horen, die het allemaal ook voor hen iets interessanter maakten. Een opvallend energieke versie van 'Hollow Halo' werd een hoogtepunt, net als het immer mooie en sfeervol donker gebrachte 'I Hear You Hear', van het beste dat Merritt ooit heeft gemaakt.

Twee leuke covers waren het politiek getinte 'Oval Room' van de Texaanse Calvin Russell, maar vooral de ingetogen versie van 'You Have to Be Joking', een song van Flaming Lips. Het was de inleiding van een sterke bisronde, gevolgd door het stevige 'Old Hannah' en een wondermooi 'Goodnight Irene' gebracht zonder microfoons, dicht tegen elkaar en met Merritt op een fantastische zingende zaag. Alle vijf zongen ze "Goodnight Irene / I'll get you in my dream." Laat ons hopen dat er een Irene aanwezig was.

E-mailadres Afdrukken
 
Timesbold + Sleepingdog

Advertentie

TEST