Banner

Lou Reed - Berlin

Jolien Schelstraete - 19 juni 2007


Vorst Nationaal Brussel, 18 juni 2007
'Berlin', de derde soloplaat van Lou Reed, werd in 1973 allesbehalve als een magnus opus onthaald. Nadat 'Transformer', zijn voorgaande plaat, hem als solo-artiest de stempel van "visionaire glamrocker" had opgeleverd, was "Berlin" dus geen evidente opvolger. Met graagte hadden de hoge piefen van de muziekwereld hem dan ook snel en grondig met de grond gelijkgemaakt.

Nu, in 2007, toert mijnheer Reed met zijn 'Berlin 2007' door Europa. Zaterdag ging deze Europese tournee van start in Vorst Nationaal. Dat het werk ondertussen wél als een onontbeerlijke schakel in zijn oeuvre beschouwd wordt, lijdt niet langer twijfel. De zaal was zo goed als tot de nok gevuld met trouwe Lou Reed-volgers voor wie de plaat ondertussen tot een legende is uitgegroeid. Een conceptplaat verdient ook een concepttournee, moet de meester gedacht hebben en daarom dikte hij het oorspronkelijk eerder ingetogen album aan met een zangeres, een kinderkoor en een symfonisch orkest.

Met 'Berlin' en 'Lady Day' ging de avond nogal vlakjes en teleurstellend van start. Gelukkig keerde het tij snel en toonde de rocklegende al snel zijn ware gelaat toen hij 'Men of Good Fortune' inzette. De man bleek bovendien in een opperbeste stemming en schiep duidelijk genot in zijn spel. Voor het grootste deel van de nummers ruilde hij de akoestische gitaar die we op de plaat hoorden voor de modernere sound van zijn elektrische gitaar. Ook de twee oorspronkelijke The Velvet Underground nummers 'Oh Jim' (naar 'Oh Gin') en 'Caroline Says (II)' (naar 'Stephanie Says') bleken live voltreffers.

Ter visuele begeleiding werden ietwat vage beelden op een achtergrond van met bloed besmeurde oosterse gewaden geprojecteerd. Hierdoor werd de duistere sfeer van 'Berlin' ondersteund en het beklemmende gevoel bereikte een hoogtepunt met 'The Kids' en 'The Bed'. De grande finale was, uiteraard, 'Sad Song' (alweer op basis van Reeds eerdere werk bij The Velvet Underground), waarin de aanvulling van het kinderkoor het best tot zijn recht kwam. Over de gehele lijn paste deze begeleiding, hoe onverwacht ook, perfect bij de sfeer van het materiaal en was ze geen overbodige aanvulling, hoewel het bij sommigen een 'Night Of The Proms'-gevoel bleek op te roepen.

Nadat Reed en de zijnen met de woorden "Thank you for having us" het podium hadden verlaten, leek een nieuwe aanslag op Berlijn zich te voltrekken in Vorst Nationaal. De daaropvolgende bisnummers waren, spijtig genoeg, nogal conventioneel gekozen: 'Sweet Jane' (waarop de achtergrondzangeres van dienst Reed bijna van het podium zong), 'Satellite of Love' (met een nét iets te enthousiast koor) en 'Walk on the Wild Side', dé grote hit van op 'Transformer'. Een nogal voorspelbaar einde, maar voorts een prachtig eerbetoon aan dit controversiële meesterwerk

E-mailadres Afdrukken
 
Lou Reed - Berlin

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST