Banner

River of Donkeys (featuring Walter Hus)

Didier Vanoverbeke - 23 februari 2007


Music in Mind, Concertgebouw Brugge, donderdag 22 februari 2007

River of Donkeys zou een heuse ontdekking worden. We zouden versteld staan. We zouden kennismaken met het best bewaarde geheim uit de obscure hoekjes van de Belgische popmuziek. We zouden gapen, we zouden joelen, we zouden het podium bestormen en de Brusselse helden omarmen, kussen en feliciteren met hun doordachte, gedurfde kunst. Wist u overigens al dat ze goed en veel bier serveren in het café van dat concertgebouw in Brugge? Grote, schuimende pinten in aimabele glazen, daar laat je je toch gewoon door verleiden? Helaas sloeg het promotieteam van Music in Mind de bal aardig mis, al konden zij natuurlijk niet weten wat een kersverse, ongeteste band voor het publiek zou werpen.

River of Donkeys is het nieuwe elektronische popproject van Walter Hus. Diezelfde Hus had al wat meer ervaring met het genre als frontman van Maximalist!, maar heeft toch vooral veel brokken gemaakt in de klassieke muziek. Nu wou hij zich dus vol goede moed op de popmuziek werpen, ware het niet dat hij veel experimentele kantjes behoudt en zeker niet conformeert. Zijn band bevatte dan ook een trompet, sampler, viool en drums. Jawel, goede vrienden, we hebben hier niet enkel drumsamples; iemand kwam met zijn drummachine prutsen. Walter Hus zelf nam de vocals en het pianospel op zich.

Het begon eigenlijk redelijk sterk, met een goede minimalistische opbouw door de viool en live sampling. Het werd ook onmiddellijk duidelijk dat Hus en zijn bende voor de theatrale aanpak hadden gekozen. Er werd gegesticuleerd en gejubeld dat het een lieve lust was. Ze probeerden ook het publiek te betrekken, wat aanvankelijk ook goed lukte. Helaas begon het boeltje na het tweede nummer op een tergend traag tempo te imploderen.

Het grootste probleem was waarschijnlijk de armoedige chemie tussen de bandleden. Hoewel ze zich als geen ander leken uit te leven, bleek het muzikaal echt niet te klikken. Vooral het gebrekkige ritmegevoel bij de drummer en de verwarring die door zijn vaak rommelige performance door de band golfde, was heel storend. De rol van de trompet werd over het algemeen goed ingevuld, maar dat kwam vooral door de vrijheid die aan dit instrument werd gegeven. Het was de structuur eromheen die echter vaak ineen zakte. Het was bij elk nummer eigenlijk gewoon wachten op de cruciale misstap van de drummer of van sampleman Erik Yaeger.

Over Yaegers deel in de set valt niet zo veel aan te merken; de drumsamples die aan het synthetisch geklungel op het podium werden toegevoegd, brachten vaak een hoorbare meerwaarde. Ook het live samplen was over het algemeen effectief, al kon dat stukken beter. Als je band dan moet terugvallen op deze elektronica en de organische klanken eigenlijk in de minderheid zijn, is het natuurlijk wel cruciaal dat de hardware het niet laat afweten. Meerdere malen trad er lichte vertraging of "gestotter" op bij Yaegers samples, en dit zorgde bijna voor totale chaos bij zijn podiumgenoten.

Dan was er nog Walter Hus zelf, die vooral met zijn pianospel wist te bekoren. De vocals, daar was dan weer vanalles mis mee. Ten eerste is Hus niet bepaald een sterke zanger. Hij heeft een aardig bereik, maar was die bewuste avond alvast allesbehalve toonvast. Niet zo erg, ware het niet dat je Hus' geleuter amper kon verstaan. Hij mocht nog zo luid en hoog gaan als hij wou, de microfoon was overduidelijk niet goed afgesteld. Toen Hus op de koop toe wat verhaaltjes begon te vertellen, zakten we nog verder in onze zetel. Dit alles bracht meerdere malen een kleinschalige exodus op gang, en daar kwam nog bij dat een deel van de toeschouwers het gewoon niet de moeite vond op te letten. Begrijpelijk.

"Nou moe, wat een tijdverspilling," zaten we na dat concert toch even te denken. Misschien kan River of Donkeys zich op termijn nog herpakken, maar voorlopig maken ze een zeer onervaren en ongestructureerde indruk. Het concertgebouw werd dus even gebruikt als vrij podium, zou je kunnen zeggen. Gelukkig waren er nog die pilsjes in het café.

E-mailadres Afdrukken